Planski jezici

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Planski jezik je jezik, kojeg je sastavio (sačinio) čovek ili ljudi radi praktične potrebe, a ne kao eksperiment ili fikciju - veštački jezici. Mnogi tzv. nacionalni (pisani) jezici su do izvesne mere planski tako što je njihova (uglavnom pisana) upotreba (planski) normirana (uglavnom u odnosu na leksiku, gramatiku i ortografiju). Termin „planski jezik“ najčešće se koristi (ili uglavnom) samo onda kada kreiranjem dođe do stvaranja potpuno novog jezika. Ako je takav planski jezički korpus sačinjen od materijala uzetog od prirodnih jezika, pre ili posle prestaćemo da ga smatramo dijalektom već će to biti novi (planski) jezik.

ISO 639 ima kod za brojne planske jezike: Oni će se pojaviti u pravim zagradama u listi ispod:

Postoje mnogi tipovi planskih jezika: kvaziesperantski, kvazivolapički, kompromisni planski jezici, regionalni planski jezici itd.

Primeri projekata planskih jezika[uredi - уреди | uredi izvor]

Primere kreiranih jezika koji se ne nazivaju planskim su nynorsk, zvanična pisana forma rumunskog, i indonezijski.

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]