Marko Emilije Lepid (konzul 6)

Izvor: Wikipedia

Marko Emilije Lepid (Marcus Aemilius Lepidus, cca. 30. pne. - 33) bio je rimski senator, političar i vojskovođa iz vremena ranog Carstva, poznat po tome što je dobio pohvale od strane historičara Tacita.

Lepid je bio sin Lucija Emilija Paula i Kornelije Scipion, te poticao od Emilijevaca, najstarije od svih patricijskih porodica Rima. Godine 6. je služio kao konzul, a potom se istakao kao vojskovođa u Velikom ilirskom ratu. Nakon toga je služio kao guverner Dalmacije i Panonije. Prema Tacitu, car August ga je prilično cijenio i smatrao dostojnim za nasljednika, iako je sam Lepid "prezirao" apsolutnu vlast tadašnjih careva.

Nakon Augustove smrti je postao pouzdanik novog cara Tiberija i do kraja života očuvao njegovo povjerenje. Usprkos toga, u nekim navratima se znao suprotstaviti carevoj volji, braneći u Senatu ličnosti koje su Tiberije ili članovi njegove dvorske klike optužili za izdaju. Godine 22. je obnovio Baziliku Emiliju (Basilica Aemilia) na rimskom Forumu, a godine 26., prema navodima modernih historičara, služio kao guverner Azije.

Lepid je imao kćer po imenu Emilija Lepida, koja se udala za Druza, sina Germanika i Agripine Starije, a kasnije izvršila samoubistvo nakon optužbe za preljub. Njegov nećak i usvojeni sin Marko Emilije Lepid je pogubljen pod Kaligulom godine 39.

Literatura[uredi - уреди]

  • Tacitus: Annals
  • Syme Ronald: The Augustan Aristocracy. Oxford University Press 1986

Eksterni linkovi[uredi - уреди]

Prethodi:
Lucius Valerius Messalla Volesus i Gnaeus Cornelius Cinna Magnus
Konzul Rimskog Carstva zajedno sa Lucijem Aruncijem
6
Slijedi:
Quintus Caecilius Metellus Creticus Silanus i Aulus Licinius Nerva Silianus