King Kong vs. Godzilla

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
King Kong vs. Godzilla
Režija Ishirō Honda
Thomas Montgomery (američka verzija)
Producent Tomoyuki Tanaka
John Beck (američka verzija)
Scenario Shinichi Sekizawa
Uloge Tadao Takashima
Kenji Sahara
Yu Fujiki
Ichirō Arishima
Mie Hama
Shoichi Hirose
Haruo Nakajima
Muzika Akira Ifukube
Fotografija Hajime Koizumi
Studio Toho
Distribucija Toho (Japan)
Universal International (USA)
Datum(i) premijere
11. august 1962 (1962-08-11)
Trajanje 97 min. (japanska verzija)
91 min. (američka verzija)
Zemlja  Japan
Jezik japanski
engleski
Budžet

originalna verzija 5 mil. ¥

američka verzija 200.000 $
Bruto prihod 350 mil. ¥(SAD)
1,25 mil. $(SAD) [1]
Kronologija

Prethodi: Sl(ij)edi:

Godzilla ponovno napada (1955) Mothra vs. Godzilla (1964)

King Kong vs. Godzilla (sh. King Kong protiv Godzile) je japanski science fiction film snimljen 1962. godine u režiji Ishira Honde, poznat kao treći i u kino-dvoranama najgledaniji film iz serije o Godzilli, odnosno prvi film u boji u kome se kao lik pojavljuje King Kong.

Radnja prikazuje kako grupa istraživača odlazi na usamljeni pacifički otok kako bi u reklamne svrhe uspavala i u Japan dovela orijašku gorilu King Konga, te kako će se on tamo sukobiti sa Godzilom koji se probudio iz višegodišnje hibernacije i krenuo u još jedan uništavački pohod.

Film je originalno zamišljen od strane Willisa O'Briena, tvorca specijalnih efekata za originalnog hollywoodskog King Konga, pri čemu je kao glavni antagonist King Kongu trebaao biti divovska verzija Frankensteinovog čudovišta. Ideju je preuzeo John Beck koji je nakon višegodišnjih pokušaja da je "proda" hollywoodskim studijima sklopio dogovor sa japanskim studijem Toho, koji je pak upravo u tom filmu vidio idealnu priliku da obilježi 30. obljetnicu osnivanja, ali i inzistirao da glavni negativac bude upravo Godzila.

King Kong vs. Godzilla je predstavljao prvi film o Godzilli snimljen u boji. Iako je bila riječ o ambicioznijem projektu, u film su iz financijskih razloga umjesto planirane stop animacije morali biti ubačeni relativno primitivni specijalni efekti, uključujući žive glumce koji glume čudovišta u specijalnim kostimima. Scenario je, pak, za razliku od prethodna dva nastavka, nastojao u film ubaciti što više humora, odnosno ublažiti nasilje i približiti ga najmlađoj i porodičnoj publici. Iako se Honda sa time nije slagao, ispostavilo se da je u pitanju ispravna odluka, jer je King Kong vs. Godzilla postigao izuzetan uspjeh. Čak su i specijalni efekti impresionirali ne samo publiku, nego i druge filmaše, te su slične tehnike reciklirane u još nekoliko ostvarenja tokom sljedećih nekoliko godina.

Slično kao i kod ranijih filmova, Toho je američkim distributerima omogućio da naprave specijalnu verziju za vlastito tržište sa nekoliko nadosnimljenih scena i novom naracijom. Razlike između dviju verzija su dugo godina u SAD i zapadnom svijetu bile predmetom urbanih legendi o različitim sudbinama dvoje glavnih likova.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Top Rental Features of 1963", Variety, January 8, 1964 p 71.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]