Gradska prava

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Gradska povelja Flensburga (1284)

Gradska prava ili gradske povlastice je izraz koji se koristi za specifičan status pojedinih naselja i/li njihovih stanovnika u kontekstu feudalnog sistema srednjovjekovne Evrope.

Pod time se podrazumijevaju određena prava i povlastice koja su uživala pojedina naselja. To se prvenstveno odnosi na dozvolu za obavljanje trgovačkih aktivnosti, skladištenje dobara kao i osnivanje cehova, te na oslobađanje od određenih obaveza prema feudalnom gospodaru ili monarhu koje su obično imali seljaci ili kmetovi. Ukoliko bi te povlastice i prava postale permanentne, odnosno postale potvrđene poveljom od strane vladara, naselje se službeno počelo smatrati gradom. S vremenom se razvile različite razine razine gradskih povlastica, koje su s vremenom dobile i politička obilježja, što se odnosilo na autonomiju, pravo na izbor vlastitih funkcionara kao i slanje predstavnika na državne skupštine.

V. također[uredi - уреди | uredi izvor]