Stefan I od Iberije

Izvor: Wikipedia

Stefan I (gruzijski: სტეფანოზ I, Step'anoz I) (? -627) iz Guaramidske dinastije bio je vrhovni knez Iberije (Kartli, današnja centralna i istočna Gruzija) od oko cca. 590. do 627. Bio je sin i nasljednik Guarama I; napustio je pro-rimsku (bizantsku) politiku svog oca te se okrenuo Sasanidskom (Perzijskom) Carstvu. Koristeći sizerenstvo Hozroja II, uspio je cijelu Iberiju ujediniti pod svom vlašću te uspostavio prijestolnicu u Tiflisu. Njegovo okretanje od Bizanta se, pak, odrazilo i na vjersku situaciju; za razliku od svojih prethodnika, Stefan se odrekao halkedonskog i prihvatio mijafizitsko drevnoistočno kršćanstvo. Usprkos toga, godine 608. Gruzijska pravoslavna crkva je ponovno prihvatila halkedonstvo, što je dovelo do raskola sa susjednom Armenskom apostolskom crkvom. Pred kraj velikog bizantsko-perzijskog rata je 626. područje Gruzije napala bizantska vojska pod carem Heraklijem, kojoj su se sa sjevera pridružili Gok Turci i Hazari. Tiflis se našao pod opsadom, te je krajem 627. ili početkom 628. zauzet. Stefan je zarobljen te ga je Heraklije dao živog odrati. Za novog kneza Iberije je imenovan Adarnase I, rođak stare Hosroidske dinastije.[1][2]

Reference[uredi - уреди]

  1. Suny, Ronald Grigor (1994), The Making of the Georgian Nation: 2nd edition, p. 26. Indiana University Press, ISBN 0253209153
  2. Martindale, John Robert (1992), The Prosopography of the Later Roman Empire, pp. 1195-1196. Cambridge University Press, ISBN 0521072336.

Izvori[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]

Prethodi:
Guaram I
Knez Iberije
590–627
Slijedi:
Adarnase I