Radomir Putnik

Izvor: Wikipedia


Radomir Putnik
24. januar 184717. maj 1917 (starost 70)

Vojvoda Radomir Putnik
Mjesto rođenja Kragujevac, Srbija
Mjesto smrti Nice, Francuska
Pripadnost Srbija
Godine službe 1863 – 1917
Čin Vojvoda (feldmaršal)
Komande srpska 3. armija
Bitke/ratovi Srpsko-turski ratovi, Srpsko-bugarski rat, Prvi balkanski rat, Drugi balkanski rat, Prvi svetski rat

Radomir Putnik (24. januar 184717. maj 1917) srpski vojskovođa, ministar vojni, vojvoda, načelnik Glavnog generalštaba Vojske Kraljevine Srbije u Balkanskim ratovima (1912-1913) i u Prvom svetskom ratu. Kao glavni strateg srpske vojske, Putnik je bio i glavni arhitekta velikih srpskih pobeda u bitkama na Kumanovu (1912) protiv Osmanlija, protiv Bugara na Bregalnici (1913), protiv Austro-Ugara na Ceru i Kolubari (1914).

Prezime Putnik njegova porodica je dobila u vreme kada su preci, tačnije pradeda Arsenije, doselio sa Kosova u Velikoj Seobi Srba (1690) u Belu Crkvu. Kada su njegovog pradedu, koji je tada imao oko sedam godina, upitali kako se zove, odgovorio je da je on putnik u nepoznatom pravcu. Po oslobođenju Srbije u XIX veku, porodica se iz Austro-Ugarske preselila u Srbiju. Otac Dimitrije je bio učitelj u Kragujevcu. Radomir Putnik rodio se u Kragujevcu 24. januara 1847. godine. Vojnik i vojskovođa srpske vojske punih četrdeset godina. Vojničko zvanje je stekao na Artiljerijskoj školi u Beogradu. Posle mnogih rasporeda i napredovanja u službi 1903. godine unapređen je u čin generala i postavljen za načelnika Glavnog generalštaba. Godine 1906. bio je prvi put imenovan za ministra vojnog.

Radomir Putnik je tvorac moderne srpske vojske. U okviru školovanja i obuke oficira uveo je različite novine, uključujući i rešavanje taktičkih zadataka. Srpsku vojsku je osavremenio novim naoružanjem, na ključna mesta je postavio talentovane oficire i nije dozvolio da se politika umeša u vojne poslove.

Zajedno sa Živojinom Mišićem pripremio je sve ratne planove za Balkanske ratove i za Prvi svetski rat. U periodu od 1912. do 1916. godine bio je načelnik Vrhovne komande. Posle velike pobede nad osmanskim snagama u Kumanovsko bici u oktobru 1912, postao je prvi srpski vojvoda, što je srpski ekvivalent činu feldmaršala. Sa Krfa 1916. godine upućen je na lečenje u Nicu, gde su ga francuski saveznici primili s velikim poštovanjem i dodelili mu vilu kao zaslužnom savezničkom komandantu. Vojvoda Putnik umro je godinu dana po dolasku u Francusku i bio je sahranjen. Njegovi posmrtni ostaci prebačeni su na Novo Groblje U Beograd, gde mu je, prilozima mnogobrojnih poštovaoca, 1926. godine podignut veliki spomenik.

Bavio se teorijom ratovanja. Napisao je “Služba đeneralštaba” I i II “Služba i mirno doba” i “Služba u ratno doba”.



Spoljašnje veze[uredi - уреди]