Latisana
|
Città di Latisana |
|
|---|---|
| Koordinate: | |
| Država |  Italija |
| Regija | Furlanija-Julijska krajina |
| Provincija | Udine (UD) |
| frazioni | Latisanotta, Gorgo, Pertegada, Latisana Marittima, Bevazzana[1] |
| Vlast | |
| - Gradonačelnik | Micaela Sette |
| Površina | |
| - Ukupna | 42.30 km² |
| Visina | 7 |
| Stanovništvo (31. decembar 2009.) | |
| - Grad | 13. 719[2] |
| - Gustoća | 329,9 km² |
| Poštanski broj | 33053 |
| Pozivni broj | 0431 |
| Službena stranica www.comune.latisana | |
| Karta | |
 Latisana
|
|
Latisana (furlanski: Tisane, na lokalnom furlanskom: Tisana [3]) je grad na rijeci Tagliamento u Provinciji Udine (regija Furlanija-Julijska krajina - Sjeverna Italija.
Sadržaj/Садржај |
Historija [uredi - уреди]
Latisana je vjerojatno za rimskih vremena, bila samo odmorište na Via Annia koja je povezivala Concordiu Sagittariu i Akvileju.
Latisana je prvi put spomenuta u historijskim zapisima 1072. Tokom 12. i 13. vijeka za vrijeme dok su njom vladali Gorički grofovi, postala je značajna riječna luka na rijeci Tagliamento za trgovinu, osobito solju. Luka u Latisani spomuta je prvi put u službenom dokumentu iz 27. oktobra 1226. U tom dokumentu Gorički grof Mainardo il Vecchio prepustio je prava i prihode od luke u Latisani patrijarhu Akvileje Bertoldu.
Već od 12. vijeka imala je status autonomne komune, od 1420. postala je dio Mletačke republike.
Trgovina solju zamrla je pred kraj postojanja Mletačke republike, iza tog je 1797 postala dio Austrijskog carstva nakon potpisivanja Mira u Campo Formiju. Od 1814 bila je u sastavu habsburgške marionetske tvorevine Kraljevstvo Lombardija-Venecija. Nakon tog je od 1866, ušla u novoosnovanu Kraljevinu Italiju.
Tokom ratova vođenih u 20. vijeku Latisana je pretrpila velika oštećenja, naročito za savezničkog bombardiranja 19. maja 1944. kad je totalno porušen historijski dio grada.
Grad je teško nastradao i za velikih poplava Tagliamenta 1965 i 1966.
Znamenitosti [uredi - уреди]
Gradska katedrala (Duomo) kompletno je obnovljena je u 18. vijeku u neoklasicističkom stilu, na mjestu starije bazilike iz 1504 godine. U njoj je vrijedna oltarna slika Paola Veronesea Krštenje Isusovo iz 1567. i drveno raspelo iz 1566. rad kipara iz Faenze Andrea Fosca. U crkvi je vrijedan pažnje i prvi lijevi bočni oltar rad sa slikom udineškog slikara Giovani Battista Grassija - Sveta obitelj sa svecima iz 1568.
Izvori [uredi - уреди]
Eksterni linkovi [uredi - уреди]
