Treća generacija programskih jezika

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Treća generacija (3GL) odlikuje se visokim nivoom instrukcija. Jedna naredba ovih programskih jezika prevodi se u više naredbi mašinskoj jezika. Odlikuje ih nezavisnost od računara što znači nije potrebno poznavati arhitekturu, instrukcije i registre računara za koji se programira, programi su bili prenosivi. Jedna od osnovnih karakteristika ovih programa je akcenat postavljen na strukturi, te se često klasificiraju kao Strukturni jezici što znači da se svi događaji dešavaju po predviđenoj strukturi programskog koda. Programski kod je "preveden" algoritam i napisan sintaksom određenog programskog jezika. U principu svi oni, uvažavajući specifičnosti svakog od njih, sadrže: ključne riječi, komentare, varijable, konstante, petlje i blokove. Veći dio programa ove vrste dozvoljava pozivanje vanjskih funkcija, te upotrebu potprograma i procedura.

Najvažniji predstavnici: