Teheran 43

Izvor: Wikipedia
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretragu
Тегеран-43
Téhéran 43
sovjetski poster
RežijaAleksandar Alov,
Vladimir Naumov
ScenarioAleksandar Alov,
Vladimir Naumov
UlogeNatalija Belohvostikova,
Igor Kostolevski,
Armen Džhigarhanjan,
Alain Delon,
Claude Jade
MuzikaGeorges Garvarentz
Mieczysław Weinberg
DistribucijaMosfiljm
Datum(i) premijere
jul 1981 (1981-07) (Moskva)
Trajanje192 min.
Zemlja Sovjetski Savez
 Francuska
 Švicarska
Jezikruski
francuski
Bruto prihod94.335 prodanih kino-ulaznica (Francuska)[1]

Teheran 43 je sovjetsko-francusko-švicarski špijunsko-historijski film snimljen 1981. godine u režiji Aleksandra Alova i Vladimira Naumova. Inspiriran je stvarnim događajima iz doba Drugog svjetskog rata, odnosno operacijom Dugi skok, planom njemačkih obavještajnih službi da izvrše atentat na savezničke vođe prilikom konferencije u Teheranu godine 1943. Radnja započinje u Parizu 1980. godine i prikazuje kako se nekadašnji sovjetski obavještajac (čiji lik tumači Igor Kostolevski) nastoji pronaći Francuskinju (čiji lik tumači Natalija Belohvostikova) koju je za vrijeme rata bio upoznao u Teheranu, i koja mu je pomogla osujetiti nacističku zavjeru; dok se kroz flashbackove rekonsturiraju ratni događaji, protagonist se također mora suočiti sa svojim nekadašnjim ratnim neprijateljima koji su postali vođe modernih terorističkih organizacija. Bivši ubica Max (Armen Džhigarhanjan) vjeruje mladoj Parižanki, Françoise (Claude Jade). On pokazuje tajnu građu o atentatu na mladu ženu. Ali Françoise radi za svog odvjetnika (Curd Jürgens) i za svog bivšeg klijenta(Albert Filozov). Kad Max želi objaviti svoje memoare, svi pokazuju zanimanje.

Film je velikim dijelom bio nastao zahvaljujući francuskoj glumačkoj zvijezdi Alainu Delonu, koji je bio intrigiran zamisli da surađuje sa sovjetskim sineastima, i koji se u filmu pojavljuje u ulozi policijskog inspektora. Film se originalno trebao snimati na autentičnim lokacijama u Iranu, ali je ta zemlja bila zahvaćena nestabilnošću izazvanom revolucijom i ratom sa Irakom, te je umjesto toga Teheran rekonstruiran na sovjetskim lokacijama. Teheran 43 je bio jedan od najraskošnijih i najambicioznijih projekata tadašnje sovjetske kinematografije, te je premijerno prikazan na Moskovskom festivalu gdje je osvojio glavnu nagradu. Publika je, međutim, bila manje oduševljena, te nije imao neku naročitu gledanost. Sa druge strane, Une vie d'amour, pjesma iz filma koju izvode Charles Aznavour i Mireille Mathieu je postala veliki hit.

Uloge[uredi | uredi kod]

Vidi još[uredi | uredi kod]

Izvori[uredi | uredi kod]

Vanjske veze[uredi | uredi kod]