THX 1138

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
THX 1138
Režija George Lucas
Producent Lawrence Sturhahn
Scenario George Lucas
Walter Murch
sinopsis: George Lucas
Uloge Robert Duvall
Donald Pleasence
Don Pedro Colley
Maggie McOmie
Ian Wolfe
Muzika Lalo Schifrin
Fotografija David Myers
Albert Kihn
Montaža George Lucas
Studio American Zoetrope
Distribucija Warner Bros. Pictures
Datum(i) premijere
11. mart 1971 (1971-03-11)
Trajanje 86 min. (originalna studijska verzija)
88 min. (režiserska verzija iz 2004. godine)
Zemlja  SAD
Jezik engleski
Budžet 777.777 $[1][2]
Bruto prihod 2,4 mil. $

THX 1138 je američki SF film snimljen 1971. godine u režiji Georgea Lucasa, kome je predstavljao njegov cjelovečernji režijski debi. Predstavlja remake Electronic Labyrinth: THX 1138 4EB, kratkog filma koga je Lucas bio režirao četiri godine ranije za vrijeme studija. Radnja je smještena u daleku budućnost, odnosno podzemni grad u kome je građanima zabranjeno iskazivati bilo kakve osjećaje, a što se sprovodi uz pomoć obaveznog korištenja psihoaktivnih droga i androida-policajaca. Protagonist, koga tumači Robert Duvall, je tehničar koji se usprkos toga zaljubi i učini trudnom svoju žensku cimericu (čiji lik tumači Maggie McOmie), te je zbog uhapšen i smješten iz zatvor iz koga izvodi spektakularni i opasni bijeg na površinu.

THX 1138 je nastao kao drugi film u produkciji American Zoetrope, studija koga je nedavno bio osnovao Lucasov prijatelj Francis Ford Coppola. Film je bio napravljen pod snažnim dojmom burnih kulturnih promjena i političkih zbivanja u Americi prethodnih godina, prije svega sukoba mladih generacija i njihove kontrakulture sa establišmentom oličenim u administraciji tadašnjeg predsjednika Nixona (čiji su se govori u jednom od ranih scenarija trebali koristiti za dijaloge likova). To se odrazilo kako na umjetne policajce koji nose uniforme i opremu 1970-ih, tako i to da je buduće distopijsko društvo dugu kosu, jedan od simbola hipijevske kontrakulture i mladih generacija, proskribiralo, odnosno inzistiralo da u ime jednakosti svi građani, bez obzira na spol, moraju nositi jednu te istu odjeću i biti ćelavi. THX 1138 je zbog toga izazvao pažnju i time da su svi likovi bili bez kose, a u svrhu promocije se prije samog snimanja organiziralo javno šišanje glumaca, zabilježeno u kratkom dokumentarnom filmu Bald: The Making of THX 1138. Za scene završnog bijega su korišteni interijeri u novootvorenim i "futurističkim" tunelima sistema podzemne željeznice BART u San Franciscu.

THX 1138 je nakon premijere dobio mlake kritike, te u početnoj distribuciji nije uspio vratiti uložena sredstva. Usprkos toga, tokom godina je njegova reputacija nastavila rasti, dijelom i zbog toga što je Lucas neke od njegovih scenografskih i drugih rješenja nekoliko godina kasnije koristio u svom velikom hitu Ratovi zvijezda, ali i zbog toga što su kritičari u njegovom prvom cjelovečernjem ostvarenju (i jedinom sa scenama eksplicitne golotinje i nasilja zbog kojih je dobio stroži cenzorski rejting) pronašli odraz "autentičnog", ozbiljnog i politički angažiranog filmskog autora koji nije bio kompromitiran komercijalnim imperativima njegovih kasnijih blockbustera. Lucas je svoj film često kasnije koristio kao referencu, odnosno odavao mu počast koristeći njegov naslov u detaljima svojih kasnijih djela.

Sadržaj/Садржај

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Artifact from the Future: The Making of THX 1138 (DVD [on the bonus disk accompanying THX 1138: The George Lucas Director's Cut]). USA: Warner Bros.. 2004. 
  2. Pollock 1983, p.89. Seven was Coppola's lucky number.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]