Sever Antiohijski

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Severus.jpg

Sever Antiohijski (grčki: Severos, latinski: Severus; Sozopolis, Pisidija, 465 - Hasut, Egipat, 8. februar 538) bio je kasnoantički kršćanski teolog i crkveni vođa, poznat kao prvi monofizitski patrijarh Antiohije, a koga današnja Sirijska pravoslavna crkva slavi kao sveca i crkvenog naučitelja.

Odrastao je u bogatoj paganskoj porodici. U Aleksandriji je studirao retoriku, a u Beritu pravo. Oko godine 488. ga je krstio, a potom zaredio Petar Iberijac. Bio je protivnik halkedonskog kršćanstva i nakon dolaska na dvor bizantskog cara Anastazija I je postepeno stekao njegovu naklonost. Zahvaljujući tome je 512. svrgnut halkedonskom kršćanstvu vjerni patrijarh Flavijan II, a Sever je postavljen na njegovo mjesto. Kada je Anastazije I umro 518. godine, na prijestolje je došao pro-halkedonski car Justin I i Sever je ubrzo smijenjen. Zbog toga se morao skloniti u Aleksandriju, kao i mnogi drugi ne-halkedonski kršćanski vođe. Godine 536. ga je novi car Justinijan I ponovno pozvao na dvor, gdje je stekao naklonost carice Teodore. Međutim, ubrzo nakon toga je ponovno pao u nemilost, te je prognan u Egipat gdje je ubrzo umro. Justinijan je naredio da se svi njegovi tekstovi spale, a svakome tko ga se uhvati sa Severovom knjigom se morala odrezati ruke. Usprkos toga, dio Severovih tekstova se očuvao na sirijskom jeziku.

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]

Prethodi:
Flavijan II
Patrijarh Antiohije
512–518
Slijedi:
Pavle Jevrejin
Prethodi:
Flavijan II
Sirijski pravoslavni patrijarh Antiohije
512–538
Slijedi:
Sergije od Tele