Proteinsko inženjerstvo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search

Proteinsko inženjerstvo je proces razvoja upotrebljivih proteina. To je mlada disciplina, sa aktivnom istraživačkom aktivnošću čiji je cilj poboljšanje razumevanja savijanja proteina i principa proteinskog prepoznavanja. U proteinskom inženjerstvu postoje dve opšte strategije, racionalni dizajn i usmerena evolucija. Te tehnike nisu međusobno isključive, već se često koriste zajedno.

Primeri proteinskog inženjerstva[uredi - уреди | uredi izvor]

Koristeći računarske metode, protein sa novim strukturnim motivom je dizajniran, koji se naziva Top7,[1] kao i senzori za veštačke molekule.[2] Dizajn fuzionih proteina je proizveo rilonacept, lek koji je FDA odobrila za lečenje kriopirin vezanog periodičnog sindroma.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Kuhlman, Brian; Dantas, Gautam; Ireton, Gregory C.; Varani, Gabriele; Stoddard, Barry L. & Baker, David (2003). "Design of a Novel Globular Protein Fold with Atomic-Level Accuracy". Science 302 (5649): 1364–1368. Bibcode:2003Sci...302.1364K. PMID 14631033. doi:10.1126/science.1089427. 
  2. Looger, Loren L.; Dwyer, Mary A.; Smith, James J. & Hellinga, Homme W. (2003). "Computational design of receptor and sensor proteins with novel functions". Nature 423 (6936): 185–190. Bibcode:2003Natur.423..185L. PMID 12736688. doi:10.1038/nature01556. 

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]