Plućna alveola

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Plućna alveola
Alveolus diagram.svg
Plućna alveola
Latinski alveolus pulmonis
Code TH H3.05.02.0.00026

Plućne alveole su mali, kesasti mehurići koji se nalaze na zidovima terminalnih bronhiola,[1] duboko unutar pluća. NJihov prečnik je oko 0,1 milimetar, a debljina membrane oko 0,2 mikrometara, čime se omogućava spoljašnja razmena gasova.[2] Funkcionalno, alveole su najvažniji i strukturno najzastupljeniji deo pluća. U svakom plućnom krilu ih ima po 150 miliona. Ukupna površina im je oko 140m2. Imaju oblik dvanaestougla. Oko njih se nalazi gusta mreža kapilara, kojima od srca pristiže krv osiromašena, a prema srcu odlazi krv osvežena novim kiseonikom.[2]

Uloga plućnih alveola je da vrše spoljašnju razmenu gasova. U njima se kiseonik vezuje za hemoglobin, koji se nalazi u krvi, a iz krvi se u alveolama oslobađa ugljendioksid. Kiseonik dalje iz krvi prelazi u tkivo, gde oksidiše ugljenik u ugljendioksid i vodonik u vodu. Ugljendioksid se putem krvi prenosi u suprotnom smeru i preko alveola izdisajem izbacuje iz organizma.[3]

Za vreme inspiracije, trenutka udisaja, povećava se kapacitet grudne duplje, vazduh u alveolama se razređuje, pa unutrašnji pritisak postaje niži od atmosferskog i vazduh disajnim putevima iz okoline ulazi u pluća. Za vreme ekspiracije, trenutka izdisaja uslovljene kontrakcijom mišića grudnog koša koja dovodi do smanjenja zapremine grudne duplje, odigrava se obrnuti proces, pa ugljendioksid, opet disajnim putevima, napušta organizam i nagomilava se u okolinu.[3]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. „Plućni acinus“, 22. januar 2010, pristup 27. mart 2013
  2. 2.0 2.1 Futura sciences: „Alvéole pulmonaire“, pristup 27. mart 2013
  3. 3.0 3.1 Biomedicinski uređaji : „11. Uređaji za merenje funkcionisanja i zamenu pluća i srca“, Martinović D., Žorić A. Popović H, str. 161, pristup 27. mart 2013

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]