Mondo cane

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Mondo cane

kino-poster
Režija Gualtiero Jacopetti
Paolo Cavara
Franco Prosperi
Producent Angelo Rizzoli
Scenario Gualtiero Jacopetti
Paolo Cavara
Naracija Stefano Sibaldi
Muzika Riz Ortolani
Nino Oliviero
Fotografija Antonio Climati
Benito Frattari
Montaža Gualtiero Jacopetti
Distribucija Cineriz
Datum(i) premijere
30. mart 1962 (1962-03-30)
Trajanje 108 min.
Zemlja  Italija
Jezik italijanski
Bruto prihod 2,000.,000 $ (kino-ulaznice u SAD i Kanadi)[1]

Mondo cane (sh. Pasji svijet) je italijanski cjelovečernji dokumentarni film snimljen 1962. u režiji Gualtiera Jacopettija, Paola Cavare i Franca Prosperija, poznat kao začetnik žanra eksploatacijskih dokumentaraca koji su upravo prema njemu dobili ime mondo filmovi.

Mondo cane nema okvirni zaplet, temu ni čvrstu strukturu, te se svodi na seriju kratkih vinjeta koje prikazuju neobične i za tadašnju zapadnu ili "pristojnu" publiku šokantne prizore koje se tiču neobičnih običaja ili prakse vezanih uz smrt, seks ili okrutnost prema životinjama u različitim dijelovima svijeta. Sve te prizore, koji, između ostalog, uključuju i kargo kulta na Novoj Gvineji, ali i umjetnički performans avangardnog umjetnika Yvesa Kleina, prati polu-ironična naracija. Dio materijala je autentičan, a dio su autori stvorili kroz glumu i kreativne montažne i narativne manipulacije. Mondo cane je postigao veliki uspjeh, a naslovna muzička tema Riza Ortolanija, poznata pod nazivom More je postala veliki pop hit, posebno u verziji danskog muzičara Kaija Windinga.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Top Rental Features of 1963", Variety, 8 January 1964 p 71.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]