La cena delle beffe (film)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
La cena delle beffe

Giannetto (Osvaldo Valenti) i Ginevra (Clara Calamai) u sceni iz filma
Režija Alessandro Blasetti
Producent Giuseppe Amato
Scenario Alessandro Blasetti, Renato Castellani
Predložak La cena delle beffe autor:
Sem Benelli
Uloge
Muzika Giuseppe Becce
Fotografija Mario Craveri
Montaža Mario Serandrei
Studio Cines
Distribucija ENIC
Datum(i) premijere
9. februar 1942 (1942-02-09)
Trajanje 86 min.
Zemlja  Italija

La cena delle beffe (sh. Večera izrugivanja) je italijanski crno-bijeli film snimljen 1942. u režiji Alessandra Blasettija. Predstavlja ekranizaciju istoimene drame u stihovima Sema Benellija. Radnja se događa u Firenci za vrijeme vladavine Lorenza Veličanstvenog. Protagonisti - koje tumače Osvaldo Valenti i Amedeo Nazzari - su Gianetto Malespini i Neri Chiaramantesi, dva mladića čije će suparništvo oko lijepe Ginevre (koju glumi Clara Calamai) eskalirati u niz okrutnih šala koje dovode do krvoprolića.

Blasetti je film snimio nedugo nakon pseudohistorijskog spektakla La corona di ferro, nastojeći iskoristiti njegove setove i kostime. Film se pokazao izuzetno uspješnim, i u značajnoj je mjeri Amedea Nazzarija načinio jednom od najvećih zvijezda svog vremena. Također je poznat i po tome što je u njemu zajedno nastupio glumački i ljubavni par Valenti i Luisa Ferida, koji će tri godine kasnije, na kraju drugog svjetskog rata biti likvidirani od strane partizana pod optužbom za kolaboraciju.

Film je, međutim, najpoznatiji po kratkoj sceni u kojoj se Calamai pojavljuje golih grudi, a što se često (iako pogrešno) navodi kao prvi takav slučaj u nekom zvučnom ostvarenju italijanske kinematografije (s obzirom da je takvu scenu, u kojoj nastupa Vittoria Carpi, sadržavala La corona di ferro). Iako je zbog nje (kao i u scene u kojoj Calamai nastupa u prozirnoj spavaćici) film javno osuđen od Katoličke crkve i zabranjen za gledatelje mlađe od 16 godina, od Calamai je učinio jednu od najvećih filmskih diva svog doba, te, između ostalog, potakao njenu suparnicu Doris Duranti da iste godine snimi sličnu scenu u filmu Carmela.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]


Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]