Književni pseudonim

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Olovka, osnovni „alat“ pisaca

Književni pseudonim je pseudonim koji usvaja pisac. Pravo ime pisca koji knjige izdaje pod pseudonimimom može biti poznato samo izdavaču, ali može biti poznato i široj javnosti. Usvaja se iz više razloga, prvenstveno jednostavnosti, dok su u prošlosti to bili drugi razlozi. Kao pojava, prisutan je u velikom broju literatura sveta.

Sadržaj/Садржај

Razlozi[uredi - уреди | uredi izvor]

Obično se usvaja usled složenog ili imena stranog jeziku zemlje u kojoj se knjiga izdaje, iako razlozi mogu biti drugi; ime i prezime sa „lošim prizvukom“, sličnost imena sa imenom već poznatog autora, kao i zbog nedostatka želje za velikom slavom.[1]

Istorija[uredi - уреди | uredi izvor]

U zapadnjačkoj literaturi koristile su ga prvenstveno žene da bi njihove knjige bile prihvaćenije. Sem pseudonima, koristile su, a čak i danas se koriste, inicijali (npr, Dž. K. Rouling), jer se po prezimenu pol ne može zaključiti.[2]

U istočnjačkoj literaturi, situacije su različite. U Japanu, pisci haikua obično koriste haigo (俳号, haigō), japanski naziv za pseudonim,[3] dok su u Persiji skoro pa svi pisci koristili nekakav pseudonim.[4]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Hall, Jamie. "How to Choose a Pen Name". http://www.jh-author.com/pename.htm. pristupljeno 2. 8. 2013.. 
  2. Marshall, Alice (1985). Pen Names of Women Writers. ISBN 978-09-61-63870-2. 
  3. Rečnik književnih izraza. BIGZ. 1972. ASIN B009E8ZL12. 
  4. Browne, E.G. (1998). Literary History of Persia. ISBN 978-11-71-60401-3. 

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]