Ilijasidi

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Ilijasidi (perzijski: بنو الیاس‎) ili Banu Ilijas je naziv za dinastiju vladara koja je upravljala teritorijom današnje Kermanske pokrajine u Iranu od 932. do 968. godine. Sjedište joj je bio grad Bardasir.

Osnivač dinastije je bio Muhamed ibn Ilijas, član dinastije Samanida koji je 929. podržao neuspjeli puč protiv samanidskog emira Nasr b. Ahmada te tri godine kasnije pobjegao na jug, gdje je osnovao vlastitu nezavisnu državu. Potom je kao nominalni vazal lavirao između Bujida na zapadu i Samanida na sjeveru sve dok ga moždani udar 967. nije prisilio da preda vlast sinu Iljasa b. Muhamedu. On se pokazao nesposobnim, što su Bujidi iskoristili da osvoje vlast nad Kermanom i prisile Ilijaside na izbjeglištvo kod Samanida. Odatle su nekoliko godina pokušavali uz samanidsku podršku zauzeti Kerman, sve do njihov posljednji predstavnik al-Husein nije zarobljen oko 975. a nakon čega nestaju iz historijskih zapisa.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Bosworth, C. E. "The Banu Ilyas of Kirman." Iran and Islam. Edited by C. E. Bosworth. Edinburgh: Edinburgh University Press, 1971. ISBN 0-85224-200-X
  • Kabir, Mazifullah. The Buwayhid dynasty of Baghdad, 334/946-447/1055. Calcutta: Iran Society, 1964.