Cinerama

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Cinerama je proces za prikazivanje slike u widescreen formatu koji se sastoji od simultanog prikazivanja tri sinkronizirana projektora 35 mm filma na veliki i udubljeni ekran pod kutem od 146°. Postupak je patentirala korporacija Cinerama. Predstavljao je prvi od inovativnih tehnika prikazivanja filmova razvijenih 1950-ih, kada se filmska industrija u SAD i drugdje u svijetu prvi put suočila sa ozbiljnom konkurencijom od novog medija televizije. Cinerama je tadašnjoj publici bila predstavljena kao spektakularni događaj, odnosno predstave filmova u Cinerami su trebale predstavljati predstave u najprestižnijim teatrima.

Ekran Cinerame je, umjesto jedinstvene površine kao drugi ekrani, napravljen od stotina vertikalnih traka perforiranog materijala širine oko 22 mm, pri čemu je svaki od njih pod drukčijim kutem u odnosu na publiku, pa se tako spriječava razbacivanje svjetlosti sa jednog dijela zaobljenog ekrana na drugi.[1] Prikazivanje slike prati posebni surround sistem reprodukcije zvuka.

Originalni sistem je zahtijevao snimanje filmova sa tri sinkronizirane kamere. Kasnije je odbačen u korist sistema koji je koristio jednu kameru i film od 70 mm. Time je nestao originalna panorama od 146° i rezolucija je bila niža. Cinerama nije koristila anaformičke leće, iako su ih dva kasnija sistema od 70mm (Ultra Panavision 70 i Super Technirama 70) koristila Kasnije su se razvile posebne leće koje su ih učinile kompatibilnima sa sistemom CinemaScope.


Notes[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Cinerama". www.widescreenmuseum.com. http://www.widescreenmuseum.com/widescreen/wingcr2.htm. pristupljeno 12. XI 2009. 

References[uredi - уреди | uredi izvor]

  • "The Waller Flexible Gunnery Trainer." By Fred Waller. In: Journal of the SMPTE, Vol. 47, July, 1946, pp. 73–87
  • "New Movie Projection System Shown Here; Giant Wide Angle Screen Utilized." Bosley Crowther, The New York Times, October 1, 1952, p. 1
  • "Apparently Solid Motion Pictures Produced by Curved Screen and Peripheral Vision." Waldemar Kaempffert, The New York Times, October 5, 1952, p. E9
  • "Looking at Cinerama: An Awed and Quizzical Inspection of a New Film Projection System." Bosley Crowther, The New York Times, October 5, 1952, p. X1
  • Robert E. Carr and R. M. Hayes: Wide Screen Movies. A History and Filmography of Wide Gauge Filmmaking, MC Farland & Company, Inc., 1988. ISBN 0-89950-242-3 Chapter II. "The Multiple-Film and Deep Curved Screen Processes" pp. 11–54
  • Thomas, Lowell: So long until tomorrow: from Quaker Hill to Kathmandu, G. K. Hall 1977, ISBN 0-8161-6553-X Chapter "The Wonderful Life and Premature Death of Cinerama"
  • "Scenium" HD50LPW165 RCA receiver; full description of Cinerama mode in the instruction book says "The image of a 4:3 video signal is centered, expanding in the horizontal direction to fill the display with little distortion" whereas in "Stretch" mode "The image of a 4:3 video signal is stretched horizontally by approximately 33% while the vertical size stays the same."

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]