Bitka kod Kartagine (238)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Bitka kod Kartagine (238)
Segment građanskog rata Godine šest careva
Datum 12. april 238
Lokacija blizina Kartagine
Rezultat Maksiminova pobjeda
Zaraćene strane
Rimske i numidijske trupe odane rimskom caru Maksiminu Tračaninu Pobunjenici odani samoproglašenim rimskim carevima Gordijanu I i Gordijanu II
Snage
jedna legija
ostale jedinice veterana
uglavnom slabo obučena milicija

Bitka kod Kartagine se odigrala u aprilu 238. za vrijeme rimskog građanskog rata tzv. Godine šest careva između pobunjenika na čelu sa samoproglašenim carem Gordijanom II na jednoj, i rimskih trupa odanih caru Maksiminu Tračaninu na drugoj strani. Nepunih mjesec dana ranije, Gordijanov otac i ugledni lokalni aristokrat se priključio ustanku građana provincija Afrike protiv omraženog cara i nevoljko pristao uzeti carsku titulu kao Gordijan I, proglasivši svog sina suvladarom. Međutim, u susjednoj provinciji Numidiji je guverner Karpelijan (Carpellianus), koji je sa starim Gordijanom bio u dugogodišnjem političkom sukobu, iskoristio priliku za konačni obračun i pod izlikom gušenja ustanka mobilizirao lokalne numidijske trupe, ali III legiju Augusta, jedinu rimsku legiju u Sjeverozapadnoj Africi. Njima se Gordijan II mogao suprotstaviti samo slabo obučenom gradskom milicijom, koja je lako poražena u sukobu tokom koga je Gordijan II poginuo. Čuvši za to, Gordijan II se objesio. Iako je njihov ustanak propao, Maksimin ih je nadživio za samo nekoliko mjeseci; u junu iste godine je u Rimu za novog cara proglašen Gordijan III, 13-godišnji sin Gordijana I. Njegov djed i otac su proglašeni božanstvima.