Apsolutni idealizam

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Apsolutni idealizam je jedna forma idealizma. Jedan od najpoznatijih predstavnika apsolutnog idealizma je George Wilhelm Friedrich Hegel (pripadnik njemačkog klasičnog idealizma, zajedno sa Kantom, Fichtheom i Schelingom). Pripadnici apsolutnog idealizma smatraju da je cjelokupna stvarnost jedna jedinstvena apsolutna ideja. Ona predstavlja jedinstvo subjekta i objekta i ona se neprestano razvija, kreće, unutar sebe. Hegel je tu pokretačku snagu apsolutne ideje nazvao "dijalektika", i stvorio je tri zakona dijalektike.

Relevantni članci[uredi - уреди | uredi izvor]