Anima i animus

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Anima je, u Jungovoj analitičkoj psihologiji, arhetip društvenog života i ženskosti u nesvesnom kod muškarca, stečen kroz istorijsko iskustvo odnosa muškaraca sa ženama, ali i kao individualni sadržaj, razvijen kroz proces individuacije. Ženski princip – anima nalazi se u svakom muškarcu. Ona obuhvata i personifikuje materinski Eros, odnosno psihičke kvalitete kao što su intuicija, slutnja, ćudljivost, sklonost iracionalnom[1].

Animus je arhetip muškog lika u nesvesnom delu ličnosti žena, stečen kroz istorijsko iskustvo žena u odnosima sa muškarcima, ali i kroz proces individuacije konkretne ličnosti. U psihodinamskoj teoriji K. Junga muški aspekt ženske ličnosti koji nastaje akumuliranim iskustvom žena u odnosima sa muškarcima. On posreduje između svesnog „Ja” žene i njoj nepoznate vlastite unutrašnjosti, njenog ličnog i kolektivnog nesvesnog[1].

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 Ovaj članak, ili jedan njegov segment, izvorno je preuzet iz knjige Ivan Vidanović "Rečnik socijalnog rada" uz odobrenje autora.

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]