Aftarodoketstvo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Aftarodoketstvo ili aftardoketstvo (grč. σφθαρτος - nepropadiv, netruležan; δοκησις sličnost) je naziv za hrišćanski nauk koji se pojavio među ne-halkedonskim (drevnoistočnim) hrišćanima u 6. veku. Njegov osnivač je bio Julijan, episkop Halikarnasa. Aftardokoketisti su verovali da je Hristovo telo netruležno, tj. nije moglo istruliti kao tela običnih ljudi. Takvim stavovima se oštro suprotstavio Severin od Antiohije, koji je smatrao da je Hristovo telo bilo smrtno sve do uskrsnuća. Aftarodoketske stavove je, pak, oko 564. prihvatio vizantijski car Justinijan, a kada se njima suprostavio patrijarh Evtihije Carigradski, car ga je dao smeniti. Novi patrijarh Jovan Sholastik je odustao od nametanja tih kanona posle Justinijanove smrti krajem 565.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]