Veliki kineski kanal

Izvor: Wikipedia
Veliki kineski kanal u Suzhouu

Veliki kanal Kine (pojednostavljeni kineski: 大运河; tradicionalni kineski: 大運河; pinyin: Dà Yùnhé), takođe poznat i kao Veliki kanal Peking-Hangzhou (pojednostavljeni kineski: 京杭大运河; tradicionalni kineski: 京杭大運河; pinyin: Jīng Háng Dà Yùnhé) je najstariji drevni kanal ili veštačka reka na svijetu. Počinje u Pekingu, prolazi kroz Tjencin i provincije Hebei, Šandong, Đangsu i Džeđjang i ide do grada Hangdžou. Najstariji delovi kanala datiraju iz 5. veka pne., iako su različite dionice konačno spojene u jednu celinu pod dinastijom Sui (581–618. n.e.).

Ukupna dužina Velikog kanala iznosi 1.770 km (1.114 milja). Najviši nivo je u brdima Šandonga, na vrhu od oko 42 m (138 stopa).[1] Brodovi koji su plovili kineskim kanalima nisu imali problema dostizati veće visine zahvaljujući tome što su ustave izmišljene u Kini za vreme 10. vijeka (u doba dinastije Song).[2] Veličina kanala je impresionirala mnoge svetske putnike u Kini, kao što su japanski monah Ennin (794–864), persijski istoričar Rašid al-Din (1247–1318) i korejski službenik Choe Bu (1454–1504).[3][4]

Povremene ploplave obližnje Žute reke su stalno pretile sigurnosti kanala. Za vreme ratova brane na Žutoj reci su ponekad rušene kako bi se poplavama zaustavile neprijateljske snage. To je izazivalo ekonomske i humanitarne katastrofe. Uprkos tome, kao i činjenici da je bio zanemarivan i zapušten tokom dužih perioda, Veliki kanal je od vremena dinastije Sui ostao jedan od motora kineskog ekonomskog razvoja.

Tok Velikog kanala

Spoljni linkovi[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named needham_volume_4_part_3_307; $2
  2. Needham, Volume 4, Part 3, 350–352
  3. Needham, Volume 4, Part 3, 308 & 313.
  4. Brook, 40–51.