Tiglat-Pileser I

Izvor: Wikipedia

Tiglat-Pileser I (akadski: Tukulti-apil-Ešara »moje je uzdanje u sinu Ešarinu«) je bio kralj Asirije (1115. pre Hrista-1076. pre Hrista) . Bio je jedan od najvećih asirijskih osvajača. Zauzeo je Fenikiju. Iz sačuvanih natpisa vidi se da je među podanicima i neprijateljima pažljivo poticao stvaranje straha prema sebi.

Pohod protiv naroda Mušku ,Malatije i Kilikije[uredi - уреди]

Sin je Ašurešiša I, postao je kralj 1115. pre Hrista i bio je jedan od najvećih asirskih osvajača. Njegov prvi pohod je bio protiv naroda Mušku, koji je zauzeo izvesne delove Asirije u gornjem toku Eufrata. Prešao je 1120. pre Hrista Eufrat, zauzeo je Karkemiš i pobedio je Mušku. Posle toga je pregazio Komagen i istočnu Kapodokiju i isterao je Hetite iz asirijske provincije Subarti severoistočno od Malatije.

U sledećem pohodu asirijska vojska je prodrla u planine južno od jezera Van i posle toga su krenuli na zapad i Malatija se pokorila kralju Asirije. Posle toga je napao Koman u Kapodokiji. Zapisi o tim pobedama su na bakrenoj ploči na tvrđavi, koja je osiguravala njegova osvajanja u Kilikiji.

Osvajanje Fenikije i izlaz na Mediteran[uredi - уреди]

Sledeći neprijatelj sa kojim se obračunao bili su Aramejci. U sikobu sa njima tri puta je prodro je do izvora Tigrisa. Nakon zauzimanja hetitskog grada Petora, na ušću Sajura u Eufrat osigurao je kontrolu nad važnim putem prema Mediteranu. Odatle je krenuo prema Gubalu (Biblos), Sidonu i konačno Arvadu, gde se ukrcao na brod. Osvajanjima je došao do Mediterana. Kraljevski ljetopisi ovdje spominju da je kralj zaplovio morem i ondje ubio biće koje se naziva nahiru ili »morski konj.« Danas nije jasno koja je to životinja mogla biti. Postoje i drugi izvještaji o lovu povezani s ovim kraljem. Osvojio je Fenikiju.

Tiglat-Pileser I. izveo je i više građevinskih zahvata, a osobito su značajne obnove hramova božanstava Ašur i Hadad u gradu Ašuru.

Čini se da je kraj njegove vladavine bio prilično nespokojan, budući da je pojačan pritisak Aramejaca na kraljevstvo. Umro je 1076., a naslijedio ga je njegov sin Ašarid-apal-Ekur. Njegovi su sinovi bili i kasniji asirski kraljevi: Ašur-bel-kala i Šamši-Adad IV.

V. također[uredi - уреди]

Prethodi:
Ashur-resh-ishi I
Kralj Asirije
1115–1077. pne.
Slijedi:
Asharid-apal-Ekur