Psusennes I

Izvor: Wikipedia
Prethodi:
Amenemnisu
Faraon Egipta
21. dinastija
Slijedi:
Amenemope
Psusennes I
Zlatna pogrebna maska kralja Psusennesa I, koju je 1940. otkrio Pierre Montet
Vladavina 1047. – 1001. pne.
Nomen
<
M17 Y5
N35
U7
G40 N14 N28
N35
O49
>

Pasebakhaenniut
Praenomen
<
N5 O29
L1
C12 U21
N35
>

Akheperre Setepenamun
Velike su manifestacije Re,
izabran od Amuna
Supružnik Mutnedjmet, Wiay
Potomci Amenemope, Istemkheb
Otac Pinedjem I
Majka Henuttawy
Grob NRT III, Tanis

Psusennes I, ili [grčki Ψουσέννης], Psibkhanno iliHor-Pasebakhaenniut I [egipatski ḥr-p3-sb3-ḫˁỉ-<n>-nỉwt] bio je treći po redu lraj Dvadesetprve dinastije Egipta koji je vladao između 10471001. pne. Rodno ime Pseusennes znači "Zvijezda se pojavljuje u gradu" dok prenomen, Akheperre Setepenamun, znači "Velike su manifestacije Re, izabran od Amuna."[1] Bio je sin Pinedjema I i Henuttawy, kćeri Ramzesa Xi i kraljevske supruge Tentamun.

Profesor Pierre Montet otkrio je Psusennesovu netaknutu grobnicu (Br. 3 ili NRT III u Tanisu) godine 1940.[1] S obzirom na vlažnu klimuDonji Egipat većinu drvenih predmeta je kroz vijekove uništila voda — što se nije dogodilo u slučaju KV62, mnogo poznatije grobnice Tutankhamuna u suhoj klimi Gornjeg Egipta. Međutim, kraljeva pogrebna maska je netaknuta; ispostavilo se da je napravljena od zlata, lapis lazulija te sadržavala crno i bijelo staklo od koga su napravljene oči i obrve.[2] Psusennesov vanjski i unutrašnji sarkofag su reciklirani od materijala u prethodnim grobnica u Dolini kraljeva, što je bila od države dozvoljena pljačka grobova karakteristična za Treći prijelazni period Egipta. Kartuš na crvenom vanjskom sarkofafu pokazuje da je on prvotno bio namijenjen faraonu Merneptahu iz Devetnaeste dinastije, nasljedniku Ramzesa II.

Dr. Douglass Derry, koji je radio kao pročelnik katedre za anatomiju Kairskog univerziteta, ispitao je kraljeve posmrtne ostatke godine 1940.[3] Derry je ustanovio da su zubi Psusennesa I billi istrošeni i šuplji, te da je kralj bolovao od artritisa i vjerojatno bio obogaljen u posljednjim godinama svog života.

Reference[uredi - уреди]

  1. Peter Clayton, Chronicle of the Pharaohs, Thames & Hudson Ltd, 1994., p.178
  2. Lorna Oakes, Pyramids, Temples and Tombs of Ancient Egypt, Hermes House, 2003. p.216
  3. Douglass Derry, ASAE, 40 (1940)

Literatura[uredi - уреди]

  • Bob Brier, Egyptian Mummies: Unraveling the Secrets of an Ancient Art, William Morrow & Co, (1994), pp.146-147.
  • Jean Yoyotte, BSSFT 1(1988) 46 n.2.