Lukanci

Izvor: Wikipedia

Lukanci su bili drevni italski narod koji je u antičko doba živio u srednjoj Italiji i govorio oskanskim jezikom.

Porijeklo i društvo[uredi - уреди]

Neki od suvremenih historičari špekuliraju kako im je ime došlo od grčkog λυκος ("vuk"), odnosno da su, kao i Samniti, koristili vuka kao totem za vrijeme svojih migracija. Druge teorije ime vode od latinske riječi locus ("sveti gaj").

Strabon navodi kako su imali demokratski ustav, osim u doba rata kada su imali diktatora izabranog među redovnim magistratima. Prema Pliniju STarijem, imena njihovih plemena su bila: Atinati, Bantini, Eburini, Grumentini, Numestrani, Potentini, Sontini, Sirini, Tergilani, Ursentini, Volcentani.

Lukanci su govorili svojevrsnom mješavinom umbrijskog i oskanskog jezika, isto kao i Samniti koji su pokorili Oske u 5. vijeku pne. Iza sebe su u 4. i 3. vijeku pne. ostavili nekoliko natpisa i kovanica na oskanskom jeziku koje svjedoče da su preuzeli grčki alfabet.

Historija[uredi - уреди]

Sredinom 5. vijeka pne. Lukanci su se preselili u Enotriju, te su tamošnja domorodačka plemena - koja starogrčki izvori navode kao Enotrijance, Honce i Lauternjane - protjerali u planinsku unutrašnjost.

Lukanci su se potom sukobili s grčkom kolonijom Taras/Tarentum, te su Tarentinci godine 326. pne. sklopili savez sa epirskim kraljem Aleksandrom, stvorivši tako presedan temeljem koga su se Epirci počeli miješati u poslove Velike Grčke.

Prema Liviju su Lukanci godine 298. pne. sklopili savez s Rimom, te je temeljem toga rimski uticaj proširen na grčke kolonije Venusia (291. pne.,), Paestum (Posidonia ponovno osnovana 273. pne.) te Tarentum (272. pne). U kasnijim sukobima, su, međutim, Lukanci obično birali gubitničke strane. Kada se Pir od Epira iskrcao u Italiji 281. pne. bili su među prvima koji su prišli njegovoj vojsci, pa su zbog toga deset godina morali ratovati s osvetničkim Rimljanima koji su ih na krjau pokoirili 272. pne. Neprijateljstvo Rimljana i Lukanaca se nastavilo, pa je u drugom punskom ratu 216. pne. Lukanija bila opustošena i od Hanibalove i od rimske vojske. Lukanci se od toga nikada nisu oporavili, pa im je zemlja počela propadati, da bi završni udarac bio Saveznički rat (90-88. pne.) u kome su se Lukanci zajedno sa Samnitima borili protiv Rimljana. Do vremena Strabona nekoć plodna i bogata zemlja je opustjela.

U popularnoj kulturi[uredi - уреди]

Lukanska pješadija se pojavljuje kao jedinica u Europa Barbarorum, modu za stratešku igru Rome:Total War.

V. također[uredi - уреди]