Luk (muzika)

Izvor: Wikipedia

Luk u muzici upotrebljavamo na tri različita načina, i to kao:

Produženje lukom.jpg
1. Spojnica nota iste visine, ligatura (lat: ligare - vezati, spojiti; ital. legatura - vezivanje, spajanje; eng. tie, bind; fr. liaison)[1].

Beleži se u vidu malog luka koji spaja istoimene note i služi da produži trajanje tona, pa se zove i "luk trajanja".

Pauze se ne produžavaju ligaturom.


Legato artic..jpg
2. Spojnica nota različite visine, znak za legato (ital. legato - vezano; eng. slur; fr. liaison)[1].

To je vrsta artikulacije koja se obeležava lukom iznad ili ispod grupe nota, koji izvođača upućije da te tonove treba izvoditi bez prekida, na jedan dah.[2]


U kodi kompozicije za klarinet i orkestar R. Lazića - V. Peričića: Introduzione, Thema e Variazioni lukovi za legato artikulaciju su ujedno i "lukovi fraze".
Introduzione, Thema e Variazioni, solo klarinet: Ž. Lazić.
3. Oznaka za fraziranje (ital. legatura, eng. phrasing slur; fr. liaison de phrasé)[1].


To su lukovi koji razčlanjuju (razdvajaju) muzičko delo u manje celine, fraze, da bi ono slušaocu postalo što jasnije, lepše, razumljivije i razgovetnije.[3]


Zove se i "luk fraze".


Vidi još[uredi - уреди]


Izvori[uredi - уреди]