David Cameron
 David Cameron na godišnjem susretu Svjetskog ekonomskog foruma 2010 |
|
|
|
|
| Trenutno na položaju | |
| Preuzeo dužnost 11. maj 2010. |
|
| Monarh | Elizabeta II |
|---|---|
| Zamjenik | Nick Clegg |
| Prethodnik: | Gordon Brown |
|
|
|
| Na dužnosti 6. decembar 2005. – 11. maj 2010. |
|
| Monarh | Elizabeta II |
| Predsjednik vlade | Tony Blair Gordon Brown |
| Prethodnik: | Michael Howard |
| Nasljednik: | Harriet Harman |
|
|
|
| Na dužnosti 6. maj 2005. – 6. decembar 2005. |
|
| Vođa | Michael Howard |
| Prethodnik: | Tim Yeo |
| Nasljednik: | David Willetts |
|
Član/ica Parlament
za Witney |
|
| Trenutno na položaju | |
| Preuzeo dužnost 7. jun 2001. |
|
| Prethodnik: | Shaun Woodward |
| Većina | 22.740 (32,5%) |
|
|
|
| Rođen/a | 9. oktobar 1966. London, Ujedinjeno Kraljevstvo |
| Politička stranka | Konzervativci |
| Suprug/a | Samantha Sheffield (vj. 1996– ) |
| Djeca | Ivan Reginald Ian (preminuo) Nancy Gwen Arthur Elwen |
| Prebivalište | 10 Downing Street (službena) |
| Alma mater | Brasenose College na Oxfordu |
| Religija | Anglikanstvo |
| Potpis | David Cameron's signature |
| Website | Conservative Party website |
David William Donald Cameron (9. oktobar 1966 -) je premijer Ujedinjenog Kraljevstva i vođa Konzervativne stranke.
Cameron je studirao filozofiju, politiku i ekonomiju na Oxfordu, diplomiravši među prvima u klasi. Potom se pridružio Konzervativnom odjelu za istraživanja i postao specijalni savejtnik Normanu Lamontu, a potom Michaelu Howardu. Sedam godina je bio direktor korporativnih poslova u kompaniji Carlton Communications.
Prvi pokušaj da uđe u Parlament kao zastupnik Stafforda godine 1997. nije uspio, ali je Cameron na izborima 2001. izabran za člana Parlamenta koji predstavlja oksfordširsku izbornu jedinicu Witney. Dvije godine kasnije je promoviran u opozicijskog vodećeg zastupnika, te je brzo napredovao u stranci postavši političkim ko-ordinatorom za vrijeme kampanje za opće izbore 2005..
Camerona je dio javnosti shvatio kao mladog, umjerenog kandidata koji bi mogao privući mlađe glasače, te je godine 2005. pobijedio na izborima za vođu konzervativaca.[1] Na samom početku mandata je njegova stranka u relevantnim anketama stekla prednost nad vladajućim Blairovim laburistima - prvi put u deset godina. Iako su neposredno nakon dolaska Gordona Browna na mjesto premijera nakratko pali na drugo mjesto,[2] konzervativci su pod Cameronovim vodstvom bili stalno u prednosti nad laburistima.[3] Na izborima održanim 6. maja 2010. konzervativci su osvojili najviše mjesta u Parlamentu, ali ne i apsolutnu većinu, što je rezultiralo zamrznutim parlamentom. Nakon što je Brown podnio ostavku kraljici Elizabeti II, istog dana, nakon manje od jednog sata kraljica Elizabeta II primila je u audijenciju Camerona i imenovala ga premijerom na osnovu koalicijskog sporazuma između konzervativaca i stranke Liberalnih demokrata.
Sadržaj/Садржај |
Izvori [uredi - уреди]
Fusnote [uredi - уреди]
Napomene [uredi - уреди]
- ↑ Hall of Fame, David Cameron, BBC Wales, http://www.bbc.co.uk/wales/ps/sites/roughguide/hall_of_fame/pages/david_cameron.shtml. pristupljeno na 7. august 2009.
- ↑ Julian Glover and Patrick Wintour, "Brown effect propels Labour to election-winning lead", The Guardian, 30 June 2007; pristup 30. jun 2007.
- ↑ David Cameron, London, http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/politics/david-cameron/. pristupljeno na 15. jun 2009.
Vanjske veze [uredi - уреди]
- David Cameron official website
- Webcameron official video blog and discussion website
- Profile at Epolitix
- The David Cameron story from BBC News
- Collected news and commentary at The New York Times
- Ancestry of David Cameron from William Addams Reitwiesner
- David Cameron's Guardian columns (2001–2005) as Conservative Party diarist
