Arhiepiskop Flavijan od Konstantinopola

Izvor: Wikipedia
Sveti Flavijan Carigradski
San Flaviano incisione.jpg

Sveti Flavijan
patrijarh Carigrada, mučenik
Umro/la 449, Hipepa, Lidija, Mala Azija
Štuje se u Rimokatolička crkva
Pravoslavna crkva
Kanoniziran/a 451
Glavno svetište Mošti u Italiji
Kalendar svetaca 18. februar

Flavijan (ili Flabijan, ? - 11. august 449) bio je arhiepiskop Konstantinopola od 446. do 449. koji se danas slavi kao svetac u Pravoslavnoj i Rimokatoličkoj crkvi.

Bizantski izvori navode da je prije izbora služio kao čuvar velike crkve u Konstantinopolu i živio besprijekornim svetačkim životom. Zbog toga je nakon smrti svog prethodnika Prokla izabran za novog arhiepiskopa 446. Za vrijeme njegovog postavljanja je tadašnji istočnorimski car Teodozije II boravio u obližnjem Halkedonu. To je nastojao iskoristiti svemoćni dvorski eunuh Hrizafije te podržao arhimandrita Eutiha, koji je sa Flavijanom bio u teološkom sporu. Flavijan je 8. novembra 448. sazvao sinod u Konstantinopolu na kome je Eutih svrgnut.

Međutim, Eutih se žalio na presudu uticajnom patrijarhu Aleksandrije Dioskoru, kao i caru Teodoziju, te je 449. sazvan novi sabor u Efezu, tzv. Drugi efeški sabor. Na njemu je Hrizafije na Flavijana i njegove pristalice dao poslati vojsku, a pokušaj Flavijana da se brani je doveo do fizičkog obračuna u kome je teško pretučen. Sabor, koji papa Lav I nije htio priznati i koji je proglašen "razbojničkim", je odlučio da se Eutih vrati na svoj položaj. Flavijan je svrgnut i prognan u Malu Aziju gdje je nedugo potom umro od posljedica premlaćivanja.

Sljedeće godine je Teodozije umro, a njegova sestra Pulherija, udana za novog cara Markijana, se odlučila obračunati sa Hrizafijem i njegovim pristašama u Crkvi. Novi carski par je organizirao svečani prijenos Flavijanovih posmrtnih ostataka u Konstantinopol, a potom i novi sabor, kasnije poznat kao Halkedonski. Na njemu je Eutih svrgnut, a Flavijan ne samo rehabilitiran nego zbog svog mučeništva proglašen i svecem.

Vanjske veze[uredi - уреди]

Prethodi:
Proklo
Arhiepiskop Konstantinopola
446–449
Slijedi:
Anatolije