Vazduh

Izvor: Wikipedia
Plava svetlost je više raspšrena u gasovima koji čine Zemljinu atmosferu od svetlosti drugih talasnih dužina, što daje Zemlji plavičast prsten kada se gleda iz svemira.

Vazduh je smeša gasova od kojih su neki u vrlo promenljivom sastavu: azota ima 78,08%, kiseonika 20,95%,[1] argona 0,93% i u vrlo malim količinama kriptona, ksenona, helijuma, neona i drugih. U promenljivim količinama u vazduhu može biti vodene pare, ozona, ugljen dioksida, radona i drugih. Sastav vazduha varira na različitim visinama. Pri većoj visini smanjuje se sadržaj kiseonika, a povećava se sadržaj vodonika.[2][3]

Vazduh je neophodan za život ljudi, biljaka i životinja.

Zagađenje vazduha[uredi - уреди]

Glavni članak: Zagađenje vazduha

Do zagađenja vazduha dolazi prilikom sagorijevanja fosilnih goriva. Ugalj, nafta i plin sadrže sumpor, od koga sagorijevanjem nastaju oksidi sumpora. Zbog visoke temperature u motorima automobila, od azota i kiseonika nastaju oksidi azota. Oksidi sumpora i azota su zagađivači vazduha jer nadražuju sluzokožu. Ugljen(IV)-oksid i čestice prašine takođe zagađuju vazduh. U supstance koje zagađuju vazduh svrstavaju se najpre one koje se u nezagađenom vazduhu ne nalaze. U zagađujuće supstance svrstavaju se i sva ona hemijska jedinjenja koja prirodno postoje u vazduhu ako je njihova koncentracija veća od one koja odgovara nezagađenom vazduhu. Veoma je malo hemijskih jedinjenja koji nisu zagađivači.

Reference[uredi - уреди]

  1. Zimmer, Carl. "Earth’s Oxygen: A Mystery Easy to Take for Granted", New York Times, 3 October 2013, pristupljeno 3 October 2013.
  2. Wallace, John M. and Peter V. Hobbs. Atmospheric Science; An Introductory Survey.Elsevier. Second Edition, 2006. ISBN 978-0-12-732951-2. Chapter 1
  3. "Trace Gases". Ace.mmu.ac.uk. Arhivirano iz originala 9 October 2010. http://www.ace.mmu.ac.uk/eae/Atmosphere/Older/Trace_Gases.html. pristupljeno 2010-10-16. 

Spoljašnje veze[uredi - уреди]


Wiki Nedovršeni članak Vazduh je u začetku. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.