Tkivna transglutaminaza

Izvor: Wikipedia
edit
Transglutaminaza 2 (C polipeptid, protein-glutamin-gama-glutamiltransferaza)

Prikaz tkivne transglutaminaze baziran na PDB 1KV3.
Dostupne strukture
1KV3, 2Q3Z, 3LY6, 3S3J, 3S3P, 3S3S
Identifikatori
Simboli TGM2; G-ALPHA-h; GNAH; TG2; TGC
Vanjski ID OMIM190196 MGI98731 HomoloGene3391 GeneCards: TGM2 Gene
EC broj 2.3.2.13
Pregled RNK izražavanja
PBB GE TGM2 201042 at tn.png
PBB GE TGM2 211003 x at tn.png
PBB GE TGM2 211573 x at tn.png
podaci
Ortolozi
Vrsta Čovek Miš
Entrez 7052 21817
Ensembl ENSG00000198959 ENSMUSG00000037820
UniProt P21980 P21981
RefSeq (mRNA) NM_004613 NM_009373
RefSeq (protein) NP_004604 NP_033399
Lokacija (UCSC) Chr 20:
36.76 - 36.79 Mb
Chr 2:
158.12 - 158.15 Mb
PubMed pretraga [1] [2]
Protein-glutamine gamma-glutamyltransferase
Identifikatori
EC broj 2.3.2.13
CAS broj 80146-85-6
IntEnz IntEnz view
BRENDA BRENDA entry
ExPASy NiceZyme view
KEGG KEGG entry
MetaCyc metabolic pathway
PRIAM profile
PDB structures
Ontologija gena AmiGO / EGO

Tkivna transglutaminaza (tTG, TG2) je 78 kDa, od kalcijuma zavisni enzim (EC 2.3.2.13) iz familije γ-glutamiltransferaza (transglutaminaza).[1][2] Poput drugih transglutaminaza, on formira unakrsne veze u proteinima između ε-amino grupe lizinskih ostataka i γ-karboksamidne grupe glutaminskih ostataka. Nastale inter- ili intramolekulske veze su veoma otporne na proteolizu (proteinsku degradaciju). Pored unakrsnog vezivanja, tTG katalizuje i druge tipove reakcija uključujući deaminaciju, GTP-vezivanje/hidrolizu, i ima izopeptidazno dejstvo.[3] Za razliku od drugih članova transglutaminazne familije, tTG se može naći u intracelularnim i ekstracelularnim prostorima raznih tipova tkiva i prisutan je u mnoštvu različitih organa uključujući srce, jetru, i tanka creva. Intracelularni tTG je izobilan u citosolu, a u malim količinama je prisutan i u jedru i mitohondrijama.[2] Smatra se da intracelularni tTG ima važnu ulogu u apoptozi.[4] U ekstracelularnom prostoru, tTG se vezuje za proteine ekstracelularnog matriksa (ECM),[5] sa posebno jakim vezivanjem za fibronektin.[6] Ekstracelularni tTG uzima udela u ćelijskoh adheziji, ECM stabilizaciji, zarastanju rana, receptorskog signalizaciji, ćelijskoj proliferaciji, i ćelijskoj motilnosti.[2]

tTG je posebno poznat po tome što je autoantigen u celijačnoj bolesti, doživotnoj bolesti usled koje konzumiranje dijetarnog gluten uzrokuje patološki imunski respons koji dovodi do inflamacije tankih creva i naknadne atrofije.[7][8][9]

Reference[uredi - уреди]

  1. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Kiraly; $2
  2. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Klock; $2
  3. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Facchiano; $2
  4. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named McConkey; $2
  5. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Lortat-Jacob; $2
  6. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Akimov; $2
  7. Griffin M, Casadio R, Bergamini CM (December 2002). "Transglutaminases: nature's biological glues". Biochem. J. 368 (Pt 2): 377–96. DOI:10.1042/BJ20021234. PMID 12366374. 
  8. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named DiRaimondo; $2
  9. Greška citiranja Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Sabatino; $2

Literatura[uredi - уреди]

refs = [1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

}}

Spoljašnje veze[uredi - уреди]

  • Endomysial antibodies
  • A collection of substrates and interaction partners of TG2 is accessible in the TRANSDAB, an interactive transglutaminase substrate database.


Greška citiranja <ref> tags exist, but no <references/> tag was found; $2