Radoje Domanović
| Radoje Domanović | |
|---|---|
 |
|
| Osnovni podaci | |
| Rođenje | 4. februar 1873. Ovsište, Kneževina Srbija |
| Smrt | 4. august 1908. (starost 35) Beograd, Kraljevina Srbija |
| Zanimanje | pisac |
| Nacionalnost | Srbin |
| Djelo | |
| Žanrovi | satira |
| Književni pokret | realizam |
Radoje Domanović (1873 - 1908), je bio srpski satirični pripovedač.
Rođen je 16.2. (ili 4.2. julijanskom) 1873. godine u porodici seoskog učitelja u selu Ovsište kod Kragujevca. Detinjstvo je proveo u susednom selu Jarušicama, gde je završio i osnovnu školu. Gimnaziju je završio u Kragujevcu, a Filozofski fakultet na Velikoj školi u Beogradu. Kao profesor srpskog jezika radio je u gimnazijama u Vranju, Pirotu i Leskovcu. Zbog političkih uverenja je proganjan, premeštan i otpuštan sa posla. Posle pada režima kralja Aleksandra Obrenovića 1903. godine, nezadovoljan malim promenama u zemlji, pokreće politički list „Stradija“, u kojem pokušava da se bori protiv mana novog režima. Razočaran, odavao se sve više boemskom životu, mnogo je pio, i usamljen, ogorčen i siromašan umro je u 35. godini života, 4.8. 1908. u Beogradu.
Radoje Domanović je prvi pravi satiričar među srpskim realistima, satira je glavno obeležje njegovog talenta. On je tvorac srpske satirične pripovetke.
Najznačajnije njegove pripovetke su:
- Vođa
- Danga
- Stradija
- Mrtvo more
- Kraljević Marko po drugi put među Srbima
- Razmišljanje jednog običnog srpskog vola
- Ukidanje strasti
- Pozorište u palanci
- Glasam za slepca
- Ne razumem
Veliki broj osnovnih škola nosi ime "Radoje Domanović", takođe postoji i Zadužbina "Radoje Domanović" koja dodeljuje nagradu sa istim imenom. Pomenimo i to da Radoje Domanović ima bistu na Kalemegdanu u Beogradu.
[uredi - уреди] Vanjske veze
- Satire Radoja Domanovića na sajtu projekta "Rastko"
- Radoje Domanović na sajtu www.znanje.org
- Tekst u časopisu "Srpsko nasleđe"
- Informacija o nagradi "Radoje Domanović"
- Radoje Domanović, Zauvek među Srbima (1. deo), (2. deo) i (3. deo)
- Urušava se kuća Radoja Domanovića („Glas javnosti“)
