Poslednji most

Izvor: Wikipedia
Poslednji most
Žanr tragedija ratni film
Režija Helmut Kojtner
Produkcija Kosmopol film, Austrija
Scenario Stole Janković, Helmut Kojtner
Uloge Marija Šel
Pavle Minčić
Zvonko Žungul
Janez Vrhovec
Bata Stojanović
Stevo Petrović
Muzika Karl De Grof
Premijera 1954
Jezik nemački
Trajanje 102 min.
Država Jugoslavija, Austrija
Poslednji most na Internet Movie Database

Poslednji most (u originalu Die lezte Brücke) je jugoslovensko-austrijski igrani film, snimljen 1954. godine u režiji Helmuta Kojtnera. Predstavljao je prvu važniju koprodukciju u istoriji jugoslovenske kinematografije i prvi partizanski film u kome se događaji u drugom svetskom ratu prikazuju iz strane perspektive. Također je predstavljao prvi veliki hit u karijeri Marije Šel.

Kratak sadržaj[uredi - уреди]

Glavna junakinja je Helga, nemačka bolničarka koja je za vreme drugog svetskog rata na prostoru Jugoslavije zarobljena od partizana i prisiljena da pomaže ranjenim partizanskim borcima. Kada se bolje upoznala sa idejama i ciljevima za koje se partizani bore, ona počinje dobrovoljno i sa puno entuzijazma da izvršava svoj prvobitno nametnuti zadatak. Helga tada olako prelazi i preko svoje nacionalnosti. U jednoj akciji pribavljanja lekova za ranjenike, Helga gine, i to na poslednjem mostu, posle čega strane u sukobu obustavljaju vatru.

Likovi[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]