Opsada Naksosa (499. pne.)

Izvor: Wikipedia
Opsada Naksosa (499. pne.)
Segment Grčko-perzijski ratovi
Aegean Sea with island groups labeled.gif
Lokacija Naksosa
Datum 499. pne.
Lokacija Naksos, Cikladi
Rezultat Naksijska pobjeda
neuspjela opsada; Perzija se povlači.
Teritorijalne
promjene
Naksijci zadržavaju kontrolu nad svojim otokom.
Zaraćene strane
Naksos Perzijska Monarhija,
Jonija,
Naksijski izgnanici
Komandanti i vođe
nepoznat Aristagora,
Megabat
Snage
27.800 ljudi,
139 brodova
40.000 ljudi,
200 brodova
Žrtve i gubici
mali veliki

Opsada Naksosa (500. pne. - 499. pne.) predstavljala je sukob između Perzijanaca pod Megabatom kojima su pomagali Jonski Grci pod Aristagorom i naksijanskih izgnanika s jedne, te otoka Naksos s druge strane. Smatra se prvim velikim okršajem grčko-perzijskih ratova koji će trajati sljedeća pola vijeka.

Godine 500. pne. su kod Aristagore, miletskog tiranina, došli Naksijanci prognani nakon ustanka na svom otoku. Oni su od Aristagore zatražili da im oružjem pomogne da se vrate na otok, a oni bi ga zauzvrat priznali kao svog vladara. Aristagora je pristao, ali je prethodno dobio dozvolu i pomoć od svog sizerena – perzijskog vladara Darija I – koji mu je poslao 200 brodova i veliki broj vojnika pod vodstvom Megabata. Nekoliko dana nakon što je flota isplovila iz Mileta, Aristagora i Megabat su se posvađali zato što je Megabat kaznio jednog od Aristagorinih prijatelja zato što na brodu nije imao straže.

Iste je noći Megabat poslao glasnika na Naksos kako bi ih upozorio da dolazi perzijska vojska. Kada su perzijsko-jonske snage došle, ispostavilo se da su Naksijanci spremni za dugotrajnu opsadu. Naksos se odupirao napadačima četiri mjeseca sve dok Perzijancima nije počelo nedostajati zlata i drugih resursa, te su bili prisiljeni na povlačenje.

Za Artaferna, Darijevog brata i Aristagorinog prijatelja, neuspjeh opsade je predstavljao veliku sramotu, pogotovo nakon što im je Aristagora obećao brzu pobjedu. S obzirom da je stekao neprijatelje među dva moćna perzijska velmože, Aristagora je zaključio da nema budućnost u Perzijskoj Monarhiji, te je odlučio pokrenuti jonski ustanak.

Vanjske veze[uredi - уреди]