Kler

Izvor: Wikipedia
Ekumenski susreti sveštenika različitih hrišćanskih tradicija, Bon, Nemačka, 1961.

Kler ili klir je jedan od naziva za sveštenstvo. Član klera naziva se klerik. Od ove reči izveden je i pojam klerikalizam, nastojanje klera da utiče na politički i društveni život.

Nasuprot klericima, ostali vjernici označavaju se imenom laik; laik postaje klerikom kad primi prvu tonzuru. Klerici su u katoličkoj crkvi podijeljeni u niže i više redove, a najviši red je episkopat. Kanonsko pravo određuje klericima razne dužnosti i prava.

Klerici kao poseban stalež postoje u katoličkim, pravoslavnim i monofizitskim crkvama. Protestanti odbacuju pojam klera, držeći se Lutherove nauke o općem svećenstvu svih vjernika.

Naziv[uredi - уреди]

U grčkom riječ hleros znači žrijeb, odnosno žrijebom određenu stvar ili osobu (javni dužnosnici u grčkim demokracijama birani su žrijebom). Otuda nastaje kasnolatinska riječ clerus, a u staroslavenskom riječ kliros označava zajednicu svećenika. U srpskohrvatskom jeziku kler se uglavnom se koristi u Rimokatoličkoj crkvi, dok je u Pravoslavnoj odgovarajući termin klir.

Izraz sveštenstvo / svećenstvo može značiti:[1][2]

  1. sveštenički čin, svešteničko dostojanstvo, zvanje sveštenika (svećenika);
  2. sveštenički stalež; ukupnost sveštenika, svi sveštenici, kler / klir.

Povijest[uredi - уреди]

U ranokršćansko doba izraz "kler" označava čitavu zajednicu (općinu) vjernika. Svaka takva zajednica naziva se crkva. Postepeno, stvaranjem čvrste crkvene hijerarhije (pokornost biskupu koji vodi zajednicu kao što monarh vodi državu) i stvaranjem ideje jedne Crkve, pojam "kler" suzuje se na tzv. "duhovni stalež", svećenike (i one koje se pripremaju za svećenike) i redovnike i redovnice.

Izvori[uredi - уреди]

  1. Rečnik srpskohrvatskoga književnog jezika", Matica srpska, Novi Sad, 1967-1976.
  2. Vladimir Anić: "Rječnik hrvatskoga jezika", Zagreb, 1998.


Wiki Nedovršeni članak Kler je u začetku. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.