John Key

Izvor: Wikipedia
John Key

Trenutno na položaju
Preuzeo dužnost 
19. novembar 2008
Monarh Elizabeta II
Guverner generalni Anand Satyanand
Jerry Mateparae
Zamjenik Bill English
Prethodnik: Helen Clark

Na dužnosti
27. novembar 2006 – 8. novembar 2008
Zamjenik Bill English
Prethodnik: Don Brash
Nasljednik: Phil Goff

Trenutno na položaju
Preuzeo dužnost 
27. novembar 2006
Zamjenik Bill English
Prethodnik: Don Brash

Trenutno na položaju
Preuzeo dužnost 
27. jul 2002
Većina 20,547 (56.49%)[1]

Rođen/a 9. august 1961. (1961-08-09) (dob: 52)
Auckland, Novi Zeland
Politička stranka Nacionalna stranka
Suprug/a Bronagh Key (1984–)
Djeca Stephie
Max
Alma mater University of Canterbury
Harvard University
Potpis John Key's signature
Website Službeni website

John Phillip Key (9. august 1961 -) je novozelandski političar koji od 2008. godine služi kao 38. premijera. Od 2006. se nalazi na čelu Nacionalne stranke Novog Zelanda.

Otac mu je bio George Key, engleski doseljenik i veteran španskog građanskog i drugog svjetskog rata; majka mu je bila Ruth Lazar, austrijska Jevrejka. Otac mu je umro od srčanog udara 1967. te je John Key odrastao s majkom i dvije sestre. Sa budućom suprugom Bronagh se upoznao u srednjoj školi i vjenčao 1984. Diplomirao je knjigovodstvo na Kenterberijskom univerzitetu i magistrirao menadžment na Harvardu. Nakon toga je radio u nizu financijskih kompanija, uključujući Merryl Lynch i njujoršku Banku federalnih rezervi.

Godine 1998. se priključio Nacionalnoj stranci, a godine 2002. je prvi put izabran kao njen kandidat u Parlament te otada zastupa izbornu jedinicu Helensville. Godine 2006. je došao na čelo stranke nakon što je njegov prethodnik i mentor Don Brash prisiljen podnijeti ostavku zbog vanbračne afere i drugih skandala. Pod Keyevim vodstvom je stranka godine 2008. uspjela osvojiti najveći broj glasova i formirati manjinsku vladu.

Key se kao premijer pokazao sposobnim vodeći akcije spašavanja i obnove nakon katastrofalnog zemljotresa, te se uspješno boreći protiv efekata globalne recesije. Zbog toga je njegova stranka na izborima 2011. povećala postotak glasova, iako joj nije uspjelo osvojiti natpolovičnu većinu.

Izvori[uredi - уреди]