Gornje Vodičevo

Izvor: Wikipedia
Gornje Vodičevo
Osnovni podaci
Država  Bosna i Hercegovina
Entitet Republika Srpska
Opština/Općina Novi Grad
Stanovništvo
Stanovništvo ((1991)) 368
Geografija
Koordinate
Gornje Vodičevo na karti BiH
Gornje Vodičevo
Gornje Vodičevo
Gornje Vodičevo (BiH)
Ostali podaci
Pozivni broj 052


Koordinate: 45° 07′ 32" SGŠ, 16° 29′ 06" IGD

Gornje Vodičevo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Novi Grad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 368 stanovnika.[1]

Geografija[uredi - уреди]

Početkom dvadesetog veka austrougarske vlasti su naručile geološku studiju Gornjeg Vodičeva i okoline[2]. Naručena studija pokazuje da ovo selo leži na velikim naslagama uglja.

Istorija[uredi - уреди]

Kotar Vodice i selo Vodičevo se prvi put spominju 1197, a zatim 1200 godine. Ovaj kotar je pripadao srednjevekovnim kneževima roda Babonjić.[3].

Grof Stefan Babonjić Gorički, koji je dobio selo Vodičevo zbog uspešne odbrane granica Bele krajine od Turaka, ustupio je ovo selo redu katoličkih Templara 1210. godine[4].

Za vreme turske vlasti Gornje Vodičevo se spominje 1604 godine kao selo u kostajničkoj nahiji[5]. Spomenik na tursku vlast su danas ruševine turske kule koja je bila 4m dugačka, 2m široka (unutrašnje dimenzije) i 7m visoka a bila je sagrađena od kamena. Zidovi ove kule su bili 65-70 centimetara debeli a oko kule je bio i vodeni rov iskopan kao zaštita[6].

U toku drugog svetskog rata, Gornje Vodičevo je bilo partizansko uporište[7][8][9].

Stanovništvo[uredi - уреди]

Nacionalnost 1991.
Srbi 354
Muslimani 0
Hrvati 0
Jugosloveni 6
ostali 8
Ukupno 368

Privreda[uredi - уреди]

Reference[uredi - уреди]

  1. Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.. Sarajevo: Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine. 
  2. Wissenschaftliche Mitteilungen aus Bosnien und der Herzegowina, Volume 8, Das Museum, 1902, 27. Das kohlevorkommen von Vodicevo, III Naturwissenschaft chapter pages 372-373
  3. Dragomir Vukičić, Asim Peco, Nevenka Gošić; Zbornik referata i materijala V jugoslovenske onomastičke konferencije , Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, 1985 page 79
  4. The Crusades and the Military Orders: Expanding the Frontiers of Medieval Latin Christianity by Zsolt Hunyadi, József Laszlovszky, Central European University Press, 2001 page 136
  5. Državni arhiv Bjelovar by Mirela Slukan, Mirela Slukan Altić, page 56
  6. Mihić 1981 page 289
  7. Ratno djetinjstvo: zbornik dokumenata i sjećanja o postanku, razvoju i radu saveza pionira u Bosni i Hercegovini, Svjetlost Sarajevo, 1961 page 62
    Najveći pionirski odred bio je u selu Gornje Vodičevo. U njemu je bilo sto pionira. Prvi rukovodioci toga odreda bili su najaktívniji pioniri (Ljuban M. Kolundžija i Rade M. Zec). Pioniri okupljeni u svoje organizacije učili su da čitaju i pišu, pomagali su članovima narodnih odbora u selu u prikupljanju hrane za NOV
  8. Kozara: priroda, čovjek, istorija by Ljubo Mihić Dnevnik, 1981 page 778
    4. brigada krenula je pravcem selo Svodna-Agino polje- Pošta brdo-selo Lješljani-selo Gornje Vodičevo, gdje se razmjestila u rezervu divizije
  9. Vojno-istoriski glasnik, Volume 2, Issues 1-3, 1951 - World War, 1939-1945, page 54
    1942 godine patrola jedne naše čete I bataljona našla je 2 karabina iz akcije koja je izvedena decembra mjeseca na školu na Ometaljci (Gornje Vodičevo)

Vanjske veze[uredi - уреди]