Fotografski film

Izvor: Wikipedia

Disambig.svg Za ostale upotrebe, pogledajte Film (razvrstavanje).

Nerazvijeni crno-bijeli film Arista ISO 125/22°

Fotografski film ili film u kontekstu fotografije označava tanki komad plastike (poliester, PET, nitroceluloza ili acetatna vlakna) presvučen na svjetlo osjetljivim (fotosenzitivnim) solima srebrnih halida (vezanih želatinom) različite veličine kristala (koja određuje osjetljivost, kontrast i rezoluciju slike). Kada je emulzija dovoljno izložena (eksponirana) svjetlu (ili drugim vrstama elektromagnetske radijacije kao što su X-zrake) stvara latentnu (skrivenu) sliku. Poslije se na nju mogu primijeniti kemijski procesi kako bi se stvorila vidljiva slika, a što se naziva razvijanje filma.

Kod crno-bijele fotografije se obično koristi jedan sloj srebrnih soli. Kada se eksponirana zrna razviju, srebrne soli se obično pretvore u metalno srebro, koje blokira svjetlost i postaje crni dio filmskog negativa.

Filmovi u boji obično koriste tri razine. Boje koje adsorbiraju površinu srebrnih soli, čine kristale osjetljivima na različite boje. Obično je na plavo osjetljivi sloj na vrhu, te ga slijede zeleni i crveni sloj. Za vrijeme razvijanja srebrne soli se pretvaraju u metalno srebro, kao i kod crno-bijelog filma. Kod filma u boji, međutim, sporedni produkti razvijanja se istovremeno kombiniraju sa posebnim kemikalijama - na samom filmu ili dodanim tokom procesa razvijanja - kako bi se stvorila boja. Sporedni produkti se stvaraju proporcionalno ekspoziciji i razvijanju, te se oblaci boje stvaraju također stvaraju u tom omjeru. Nakon razvijanja se srebro ponovno pretvara u srebrne soli, da bi ono bilo na kraju potpuno uklonjeno i ostavilo samo obojanu površinu.

Vanjske veze[uredi - уреди]