Blackmail (film, 1929)

Izvor: Wikipedia
Blackmail

kino-poster
Režija Alfred Hitchcock
Producent John Maxwell
Scenario
  • Alfred Hitchcock (adaptacija)
  • Benn W. Levy (dijalozi)
Predložak Blackmail (drama) autor:
Charles Bennett
Uloge
Muzika Jimmy Campbell i Reg Connelly
Fotografija Jack E. Cox
Montaža Emile de Ruelle
Distribucija BIP (UK)
Datum(i) premijere
30. jun 1929 (1929-06-30) (UK)

6. oktobar 1929 (1929-10-06) (SAD)



Trajanje 84 min.
(6740 ft nijema, 7136 ft zvučna verzija)
Zemlja  Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski

Blackmail (sh. Ucjena) je britanski crno-bijeli film snimljen 1929. godine u režiji Alfreda Hitchcocka, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u njegovoj filmografiji i jedan od prvih britanskih zvučnih filmova uopće.

Po žanru je triler, a temelji se na kazališnoj predstavi Charlesa Bennetta. Protagonistica filma, čiji lik tumači češka glumica Anny Ondra, je djevojka koja nakon svađe s momkom, policijskim detektivom, odlazi u atelje sa slikarom koji je pokuša silovati pri čemu ga ona u samoobrani ubije nožem. Radnja prikazuje kako ona, a kasnije i njen momak, pokušavaju prikriti zločin, ali potom postaju žrtvom ucjene profesionalnog kriminalca koji je svjedočio ubistvu.

Blackmail je originalno bio zamišljen kao nijemi film, kao takav se počeo snimati, a Hitchcock je na kraju i napravio posebnu nijemu verziju, namijenjenu tadašnjim britanskih kino-dvoranama koje nisu imale zvučnu opremu. Usred snimanja je producent John Maxwell, potaknut popularnošću američkih zvučnih filmova, odobrio Hitchcocku da snimi i potpuno zvučnu, odnosno "govornu" verziju. Hitchcock je spremno prihvatio izazov, uključujući primjetan češki naglasak Anny Ondra koji nije predstavljao problem u nijemoj eri, ali koji je publiku zvučnog filma mogao razuvjeriti da na ekranu gleda lik Engleskinje. Hitchcock je taj problem riješio tako što je angažirao britansku glumicu Joan Barry da van kamere izgovara njene replike, dok ih je Ondra "govorila" na "playback".

Hitchcock je u filmu također pokazao spremnost na inovacije, odnosno eksperimentiranje sa novom tehnologijom, sa kojom se mnogi njegovi tada daleko ugledniji kolege još nisu bili spremni suočiti. To je uključivalo korištenje riječi "nož" i drugih zvučnih efekata kako bi se na izuzetno efektan način prikazalo duševno stanje protagonistice. Zahvaljujući završnoj sceni snimljenoj u Britanskom muzeju Blackmail je predstavljao prvo ostvarenje u kome je Hitchock koristio znamenitosti kao lokacije, odnosno prvo ostvarenje u kome je koristio svoj česti motiv plavuše u nevolji. Blackmail se zbog toga smatra jednim od najvažnijih ostvarenja u Hitchcockovoj karijeri.

Uloge[uredi - уреди]

  • Johnny Ashby ... dječak (van špice)
  • Joan Barry ... Alice White (glas, van špice)
  • Johnny Butt ... Narednik (van špice)
  • Alfred Hitchcock ... čovjek u podzemnoj željeznici (van špice)
  • Phyllis Konstam ... susjeda koja ogovara (van špice)
  • Sam Livesey ... Glavni inspektor (van špice)
  • Phyllis Monkman ... žena koja ogovara (van špice)
  • Percy Parsons ... kriminalac+ (van špice)

Izvori[uredi - уреди]

Napomene

Literatura

Vanjske veze[uredi - уреди]