Bella Ciao

Izvor: Wikipedia

Bella Ciao (it. Bella ciao - doviđenja lepa ili doviđenja draga) je pesma italijanskih partizana iz vremena Drugog svetskog rata. Nju je pevao čitav levičarski antifašistički pokret otpora u Italiji, odnosno svi anarhistički, komunistički i socijalistički borci. Autor teksta je nepoznat, dok je melodija nejverovatnije uzeta iz jedne narodne pesme nastale u Padskoj niziji.

Danas se Bella Ciao ne gleda kao isključivo partizanska ili ideološka pjesma, već kao "pjesma slobode duha, želje za sveopćom slobodom i demokratijom"[1], odnosno kao "simbol otpora nepravdi".[2]

Pesma je obrađena i prepevana na mnoge jezike i izvodi je veliki broj umetnika širom sveta, među kojima su i Manu Čao, KUD Idijoti i Goblini. Pesma je korišćena kao filmska muzika za jugoslovenski film iz 1969. Most. Italijanski sveštenik Don Andrea Gallo ju je 2012. godine tokom tokom službe izvodio u Crkvi u Đenovi.[3]

Tekst pesme[uredi - уреди]

Srpski

I jednog dana, kad se probudih,
O bela ćao, bela ćao, bela ćao, ćao, ćao!
I jednog dana, kad se probudih,
I okupator beše tu.

U partizane, ja moram poći,
O bela ćao, bela ćao, bela ćao, ćao, ćao!
U partizane, ja moram poći,
I tamo naći topli dom.

I ako umrem, kao partizan,
O bela ćao, bela ćao, bela ćao, ćao, ćao!
I ako umrem, kao partizan,
Ti iskopaj meni grob.

Sahrani me gore, u planinama
O bela ćao, bela ćao, bela ćao, ćao, ćao!
Sahrani me gore, u planinama
Ispod senke divnog cveta.

I svi oni ljudi, koji tu prođu,
O bela ćao, bela ćao, bela ćao, ćao, ćao!
I svi oni ljudi, koji tu prođu,
Će reći „kakav divan cvet“.

I ovo je cvet partizana
O bela ćao, bela ćao, bela ćao, ćao, ćao!
I ovo je cvet partizana
koji je umro za slobodu.

Italijanski

Una mattina mi sono svegliato,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
Una mattina mi sono svegliato,
e ho trovato l'invasor.

O partigiano, portami via,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
O partigiano, portami via,
ché mi sento di morir.

E se io muoio da partigiano,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
E se io muoio da partigiano,
tu mi devi seppellir.

E seppellire lassù in montagna,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
E seppellire lassù in montagna,
sotto l'ombra di un bel fior.

Tutte le genti che passeranno,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
Tutte le genti che passeranno,
Mi diranno «Che bel fior!»

«È questo il fiore del partigiano»,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
«È questo il fiore del partigiano,
morto per la libertà!»

Izvori[uredi - уреди]