Aquila (Drevni Rim)

Izvor: Wikipedia
Rmn-military-header.svg

Ovaj članak je dio serije:

Oružane snage Drevnog Rima
800. pne. – 476. n.e.

Strukturna historija
Rimska vojska (Tipovi jedinica i činovi, legije,
pomoćne snage, Generali, Limitanei, Comitatenses)
Rimska mornarica (Flote, Admirali)
Historija pohoda
Popis ratova i bitaka
Odlikovanja i kazne
Tehnološka historija
Vojno inženjerstvo (castra,
Opsadne sprave, Lukovi, Ceste/putevi)
Osobna oprema
Politička historija
Strategija i taktika
Pješadijske taktike
Granice i fortifikacije (limes,
Hadrijanov zid)
Moderna rekonstrukcija aquile.

Aquila (na latinskom: orao) je bila glavna oznaka, odnosno simbol pojedine rimske legije. Dužnost da je nosi i da se za nju brine je bila povjerena posebno odabranom legionaru koji je nosio titulu aquilifer ("orlonoša"). Svaka je legija smjela nositi samo jednu aquilu, i njeni pripadnici su morali činiti sve da spriječe njen gubitak, odnosno pad u neprijateljske ruke.

Aquila se razvila od simbola koje su, u svrhu signalizacije na bojištu, koristile manje rimske jedinice kao što su manipule. U doba Republike su takve simbole preuzele i legije, a osim orla su se kao simboli koristili vuk, Minotаur, konj i vepar. Godine 104. pne. je Gaj Marije je u svojim reformama ukinuo sve simbole osim orlova.

Orao se kao simbol u rimskoj vojsci održao sve do cara Konstantina koji je, prihvativši kršćanstvo, kao simbol svojih legija počeo koristiti križ. Aquile su se, međutim, održale i nakon toga, a u bizantskoj vojsci su se koristili simboli dvoglavog orla.