Vojska Srbije

Izvor: Wikipedia
Broom icon.svg Ovom članku ili jednom njegovom delu je potrebno sređivanje da bi se dobio kvalitetniji članak. Sređivanje podrazumeva dodavanje interviki-veza, kategorizaciju, unutrašnje povezivanje, razlamanje teksta i slična uređivanja, kako bi se dobio karakter pravog Vikipedijinog članka.
Pogledajte kako se menja strana za pomoć, ili stranu za razgovor. Uklonite ovaj template kada završite.
Grb 1.svg
linsk
MILITARY
VOJSKA
ВОЈСКА

Vojska Srbije je oružana snaga koja brani suverenost, teritoriju, nezavisnost i ustavni poredak. Vojska deli se na vidove, vidovi na rodove i službe, a rodovi i službe na vrste i specijalnosti. Vidovi Vojske su:

  • kopnena vojska,
  • ratno vazduhoplovstvo,
  • protivvazdušna odbrana i ratna mornarica.


Ovlašćenja Šefa države[uredi - уреди]

Predsednik Republike određuje rodove i službe, a načelnik Generalštaba Vojske Srbije (u daljem tekstu: načelnik Generalštaba) - vrste i specijalnosti.

Vojskom u ratu i miru komanduje predsednik Republike, u skladu sa odlukama Vrhovnog saveta odbrane.

U komandovanju Vojskom predsednik Republike:

  • utvrđuje osnove unutrašnje organizacije, razvoja i opremanja Vojske;
  • utvrđuje sistem komandovanja u Vojsci i prati sprovođenje sistema komandovanja;
  • odlučuje o upotrebi Vojske i odobrava plan upotrebe Vojske;
  • propisuje i naređuje mere pripravnosti Vojske u slučaju neposredne ratne opasnosti, ratnog stanja ili vanrednog stanja;
  • daje smernice za preduzimanje mera za pripremu mobilizacije i naređuje mobilizaciju Vojske;
  • donosi osnovna pravila i druge akte koji se odnose na upotrebu Vojske;
  • donosi pravila kojima se uređuju unutrašnji red i odnosi u vršenju vojne službe;
  • obavlja i druge poslove komandovanja Vojskom u skladu sa saveznim zakonom.


Generalštab Vojske Srbije[uredi - уреди]

Generalštab Vojske je najviši stručni i štabni organ za pripremu i upotrebu Vojske u miru i ratu. Načelnik Generalštaba, u skladu sa osnovama organizacije, razvoja i formacije Vojske i aktima predsednika Republike:

  • utvrđuje organizaciju, plan razvoja i formaciju komandi, jedinica i ustanova Vojske;
  • utvrđuje plan regrutovanja i popune Vojske i brojni raspored regruta u Vojsci;
  • donosi propise o obuci Vojske;
  • utvrđuje planove školovanja i usavršavanja profesionalnih i rezervnih vojnih starešina;
  • obavlja i druge poslove utvrđene ovim zakonom.


Činovi u Vojsci Srbije[uredi - уреди]

Činovi u Vojsci su:

  • za vojnike - razvodnik, desetar, mlađi vodnik ;
  • za slušaoce škola za rezervne oficire - razvodnik, desetar,mlađi vodnik i vodnik;
  • za učenike srednjih vojnih škola - razvodnik, desetar i mlađi vodnik;
  • za kadete Vojne akademije - kadet razvodnik, kadet desetar, kadet mladji vodnik, kadet vodnik, kadet stariji vodnik i kadet stariji vodnik I klase;
  • za podoficire - vodnik, stariji vodnik, stariji vodnik I klase, zastavnik i zastavnik I

klase;

  • za oficire:
  • u svim rodovima i službama, osim pomorstva: potporučnik, poručnik, kapetan,

major, potpukovnik, pukovnik, brigadni general, general-major, general-potpukovnik, general ;

  • u pomorstvu: potporučnik, poručnik korvete, poručnik fregate, poručnik bojnog broda, kapetan

korvete, kapetan fregate, kapetan bojnog broda, kontraadmiral, viceadmiral, admiral i admiral flote. Prava i obaveze propisane za oficire prema činovima navedenim u stavu 1. tačka 6) pod a) ovog člana odnose se i na oficire u pomorstvu odgovarajućih činova, i to: poručnik - poručnik korvete, kapetan - poručnik fregate, kapetan I klase - poručnik bojnog broda, major - kapetan korvete, potpukovnik - kapetan fregate, pukovnik - kapetan bojnog broda, general-major - kontraadmiral, general-potpukovnik - viceadmiral, general-pukovnik - admiral, general armije - admiral flote.

PRAVA I DUŽNOSTI GRAĐANA[uredi - уреди]

Prava i dužnosti građana u odbrani zemlje su:

  • vojna obaveza;
  • učešće u civilnoj odbrani i zaštiti;
  • obučavanje za odbranu zemlje;
  • radna obaveza;
  • materijalna obaveza.

Vojna obaveza[uredi - уреди]

Vojnu obavezu građani izvršavaju pod uslovom i na način koji su propisani saveznim zakonom.

Učešće u civilnoj odbrani i zaštiti[uredi - уреди]

Učešće u civilnoj odbrani i zaštiti sastoji se od obaveze izvršavanja određenih dužnosti u jedinicama i organima obrazovanim za zaštitu i spasavanje civilnog stanovništva i materijalnih dobara od ratnih razaranja i prirodnih i drugih nesreća i opasnosti.

Obavezu iz stava 1.člana Zakona o odbrani imaju svi građani od navršenih 18 do navršenih 60 godina (muškarci), odnosno 55 godina (žene), osim lica na službi u Vojsci Srbije i organima unutrašnjih poslova. Obaveze iz stava 1. ovog člana oslobađaju se trudnice i majke koje imaju dete mlađe od sedam godina, odnosno dva deteta ili više dece mlađe od deset godina, kao i lica nesposobna za učešće u jedinicama i organima civilne zaštite. Način učešća u civilnoj odbrani i zaštiti propisuje savezni ministar za odbranu.

Obučavanje za odbranu zemlje[uredi - уреди]

Svi građani, prema svojim sposobnostima i pod uslovima propisanim odredbama člana 22. st. 2. i 3. ovog zakona, imaju pravo i dužnost da se obučavaju za odbranu zemlje. Propise o obučavanju građana za odbranu zemlje u smislu stava 1. ovog člana donosi Savezna vlada.


Radna obaveza[uredi - уреди]

Radna obaveza građana sastoji se u izvršavanju određenih poslova i zadataka za vreme ratnog ili vanrednog stanja. Radnu obavezu imaju svi za rad sposobni građani koji su navršili 18 godina, a nisu raspoređeni na službu u Vojsci Srbije. Pripadnici organa unutrašnjih poslova radnu obavezu izvršavaju u tim organima.

Izvršavanje radne obaveze ne može se utvrditi građaninu bez njegove saglasnosti, i to:

  • roditelju deteta do 15 godina starosti čiji je bračni drug na izvršavanju vojne obaveze;
  • samohranom roditelju, odnosno majci, koji ima dete mlađe od 7 godina, odnosno dvoje ili više dece mlađe od 10 godina ili dete koje je težak invalid, a kome je, prema nalazu nadležnog zdravstvenog organa, potrebna tuđa nega;
  • ženi za vreme trudnoće, porođaja i materinstva;
  • licu čiji je bračni drug težak invalid prema nalazu nadležnog zdravstvenog organa - ako mu je potrebna tuđa nega;
  • licu nesposobnom za rad.