Erekcija

Izvor: Wikipedia
Muški polni organ: opušten (levo) u erekciji (desno)
Erekcija

Erekcija (erectio) je izraz preuzet iz latinskog jezika, a označava podizanje, ili podignuto/uzdignuto stanje. Najčešće se koristi koristi za označavanje ukočenosti (ukrućenosti) erektilnih životinjkih tkiva i organapenisa, klitorisa i bradavica. Erekcija ovih tkiva izazvana je brojnim psihološkim i fiziološkim činiocima — sveukupnim seksualnim uzbuđenjem, kao i pojačanim priticanjem i otežanim oticanjem krvi pri seksualnom činu (u slučaju penisa i klitorisa), uticajem hormona oksitocina (bradavice), punom mokraćnom bešikom. Kod ljudi se ponekad dešava i spontano, u toku sna.

Refleksan je čin, a reguliše ga centar za erekciju iz slabinskog dela kičmene moždine[traži se izvor od 07. 2010.]. Nalazi se pod uticajem viših nervnih centara velikog mozga i više žlezda sa unutrašnjim lučenjem. Kod većine vrsta, erekcija penisa mužjaka predstavlja neophodan preduslov za normalno obavljanje polnog čina.

Vidi još[uredi - уреди]