Canaletto
| Canaletto | |
|---|---|
 Canalletov portret nepoznatog autora |
|
| Rođenje | 18. oktobar 1697 Venecija |
| Smrt | 20. april 1768 Venecija |
| Polje | crtež - slikarstvo - grafika |
| Pokret | Rokoko |
| Djela |
Povratak Bucintora na mol Obala Temze |
| Uticaj od |
Anthonis van Dyck, Antoine Watteau, Jacob van Ruisdael, [[William Hogarth]] i drugi |
| Uticaj na | Francesco Guardi, Bernardo Belloto i druge. |
Giovanni Antonio Canal, poznat kao Canaletto (Venecija, 18. oktobar 1697 - Venecija, 20. april 1768[1]) bio je venecijanski slikar; najpoznatiji vedutist rokokoa poznat po prizorima Venecije, Rima i Londona.
Sadržaj/Садржај |
Biografija [uredi - уреди]
_002.jpg)
Canaletto je bio učenik i suradnik svojeg oca, slikara kazališnih dekoracija Bernarda Canala, i L. Carlevarisa u Veneciji. Neko vrijeme školovao se u Rimu, gdje je slikao pejzaže iz rimske okolice, a zatim se oko 1719 vratio u Veneciju i posvetio gotovo fotografskom načinu prikazivanja prizora iz stvarnoga života rodnog grada.[1] Njegovo djelo je uskoro doživjelo uspjeh, a engleska se elita pokazala njegovim najoduševljenijim pokroviteljem. Zato se Canaletto 1746 godine seli u London, te idućih deset godina slika brojne pejzaže, gradske vedute i prikaze seoskih kuća. Tokom tog razdoblja počinju se zapažati promjene u rasponu boja kojima se služi. Tu hladniju i tamniju paletu boja više koriste njegovi učenici: Francesco Guardi i njegov nećak, Bernardo Belloto (također poznat kao Canaletto).
Djela [uredi - уреди]
_017.jpg)
Canaletto originalno toplim magličastim koloritom vješto slika perspektive i vjerno, gotovo scenografski raproducira arhitekturu i detalje s pročelja kuća i crkava. Znao je impresivno dočarati atmosferu, a često gradske eksterijere oživljava grupama likova.
U radu se, da postigne što veću točnost sa slikanim prizorom, služio se camerom obscurom (jednom vrsti foto aparata, tadašnjeg vremena) - kojom se uz pomoć konveksne leće smještene u otvoru, projicirati sliku željenog prizora na slikarsku podlogu). Camerom obscurom tehničkim koristili su se i brojni slikari prije njega, i to nimalo ne umanjuje njegovu vještinu slikanja, kao ni neposrednost njegovih likova koje prikazuje sa svega nekoliko poteza kistom.[2] Kasnije se toliko izvještio, da je zbog brzine radije slikao prema svojim starim predlošcima s crteža.
Canaletto je naslikao brojne vedute (Canal Grande; Duždeva palača i Riva degli Schiavoni; Obala Temze; Pogled na Whitehall), često ponavljajući teme, ali uvijek na drugi način, pa mu je stil zato lako prepoznatljiv - i pored toga što su ga mnogi slikari imitirali ili slikali u istoj maniri.
Mali izbor Canalettovih slika [uredi - уреди]
-
Veduta s Duždevom palačom
-
Canal Grande, 1738., Nacionalna galerija, London.
-
Dolazak Francuza u Veneciju, 1740., 181 × 259,5 cm, Ermitaž, Sankt Petersburg
-
Pogled na Temzu, 1747., ulje na platnu, 105 x 117,5 cm, West Sussex.
_004.jpg)
Izvori [uredi - уреди]
- ↑ 1.0 1.1 Pedrocco, Filippo (1995) Canaletto "Giunti". 48 str. ISBN 88-09-76198-7.
- ↑ Fletcher, C. A. and Spencer, T. (2005) Flooding and Environmental Challenges for Venice and Its Lagoon Cambridge University Press. 718 str. ISBN 0-521-84046-5.
Vanjske veze [uredi - уреди]
- Canalettovi radovi na Web Gallery of Art
- 335 Canalettovih slika na portalu Fundacija Canaletto.
- Canaletto i historija vedute (engleski)
