Canaletto

Izvor: Wikipedia
Canaletto

Canalletov portret nepoznatog autora
Rođenje 18. oktobar 1697
Venecija
Smrt 20. april 1768
Venecija
Polje crtež - slikarstvo - grafika
Pokret Rokoko
Djela

Povratak Bucintora na mol
Canal Grande
Duždeva palača

Riva degli Schiavoni
Obala Temze
Uticaj od

Anthonis van Dyck, Antoine Watteau, Jacob van Ruisdael, [[William

Hogarth]] i drugi
Uticaj na Francesco Guardi, Bernardo Belloto i druge.

Giovanni Antonio Canal, poznat kao Canaletto (Venecija, 18. oktobar 1697 - Venecija, 20. april 1768[1]) bio je venecijanski slikar; najpoznatiji vedutist rokokoa poznat po prizorima Venecije, Rima i Londona.

Biografija[uredi - уреди]

Povratak Bucintora na mol, 1730, ulje na platnu, 182 × 259 cm, muzej u Mailandu, Njemačka.

Canaletto je bio učenik i suradnik svojeg oca, slikara kazališnih dekoracija Bernarda Canala, i L. Carlevarisa u Veneciji. Neko vrijeme školovao se u Rimu, gdje je slikao pejzaže iz rimske okolice, a zatim se oko 1719 vratio u Veneciju i posvetio gotovo fotografskom načinu prikazivanja prizora iz stvarnoga života rodnog grada.[1] Njegovo djelo je uskoro doživjelo uspjeh, a engleska se elita pokazala njegovim najoduševljenijim pokroviteljem. Zato se Canaletto 1746 godine seli u London, te idućih deset godina slika brojne pejzaže, gradske vedute i prikaze seoskih kuća. Tokom tog razdoblja počinju se zapažati promjene u rasponu boja kojima se služi. Tu hladniju i tamniju paletu boja više koriste njegovi učenici: Francesco Guardi i njegov nećak, Bernardo Belloto (također poznat kao Canaletto).

Djela[uredi - уреди]

Trg Svetog Marka, 1750ih, ulje na platnu, 114 × 153 cm, Nacionalna galerija, Washington.

Canaletto originalno toplim magličastim koloritom vješto slika perspektive i vjerno, gotovo scenografski raproducira arhitekturu i detalje s pročelja kuća i crkava. Znao je impresivno dočarati atmosferu, a često gradske eksterijere oživljava grupama likova.

U radu se, da postigne što veću točnost sa slikanim prizorom, služio se camerom obscurom (jednom vrsti foto aparata, tadašnjeg vremena) - kojom se uz pomoć konveksne leće smještene u otvoru, projicirati sliku željenog prizora na slikarsku podlogu). Camerom obscurom tehničkim koristili su se i brojni slikari prije njega, i to nimalo ne umanjuje njegovu vještinu slikanja, kao ni neposrednost njegovih likova koje prikazuje sa svega nekoliko poteza kistom.[2] Kasnije se toliko izvještio, da je zbog brzine radije slikao prema svojim starim predlošcima s crteža.

Canaletto je naslikao brojne vedute (Canal Grande; Duždeva palača i Riva degli Schiavoni; Obala Temze; Pogled na Whitehall), često ponavljajući teme, ali uvijek na drugi način, pa mu je stil zato lako prepoznatljiv - i pored toga što su ga mnogi slikari imitirali ili slikali u istoj maniri.

Mali izbor Canalettovih slika[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 Pedrocco, Filippo (1995) Canaletto "Giunti". 48 str. ISBN 88-09-76198-7.
  2. Fletcher, C. A. and Spencer, T. (2005) Flooding and Environmental Challenges for Venice and Its Lagoon Cambridge University Press. 718 str. ISBN 0-521-84046-5.

Vanjske veze[uredi - уреди]