Sunen ibn Madže

Izvor: Wikipedia

Sunen ibn Madže (Arapski سُنن ابن ماجه‎) je jedna od 6 najpriznatijih hadiskih kolekcija koju je sakupio autor Ebu Abdulah Muhamed ibn Jezid poznatiji kao "Ibn Madže". Zbirka sadrži 4 341 Hadisa u 32 poglavlja. Mnogi od hadisa su poslije odbačeni kao što su neki hadisi o vrlinama grada Kazvina.

"Kutubu site"[uredi - уреди]

Neki islamski učenjaci kao što su Ibn Haldun i Nevevi odbacuju ovaj sunen od šest najpriznatijih ("Kutubu site")i umjesto njega postavljaju Muveta od Imama Malika. Prvi koji je Ibn Madžin Sunen pridodao Sahihima Buharije i Muslima i Sunenima Ebu Davuda, Tirmizije i Nesaije, bio je poznati islamski učenjak Ebu Fadl Muhamed ibn Tahir El-Makdisi (umro 1129. god.), u knjizi "Atraful kutubi site". Nakon toga učinio je to i hafiz Abdul Ganij El-Makdisi (umro 1222. god.) u djelu "El-Kemalu fi esmai ridžali"[1]. Ibn Madže, kao i njegovi prethodnici, klasificira hadise prema fikhskim pitanjima. On je u Sunen uvrstio ukupno 4.341 hadis. Od spomenutog broja 3.002 hadisa, u cjelosti ili jednim dijelom, spominju i autori preostalih zbirki nazvanih "El Kutubu site". U Sunenu ibn Madže se nalazi 1.339 hadisa koje uopće ne navode peterica spomenutih autora. Od tog broja:

  • 428 hadisa autentičnog su seneda
  • 199 hadisa dobrog su seneda
  • 613 hadisa slabog su seneda
  • 99 hadisa su vrlo lošeg seneda.

Obzirom da Ibn Madžin Sunen sadži najviše slabih, a posebno, veoma slabih predaja, on se, zbog toga, i smiješta na posljednje mjesto u rangiranju hadiskih zbirki iz "El Kutubu site". U odnosu na druge spomenute zbirke njegov Sunen izdvaja se sa predajama od nekih prenosilaca koji su optuženi za laž i krađu hadisa. Po nekim autorima u ovoj zbirci ima čak oko hiljadu slabih predaja[2]. Značaj Sunena, pored ostalog, je i u tome, što hafiz Ibn Madže, iako navodi 3002 hadisa koji su spomenuli i autori preostalih pet zbirki, on ih, što je vrlo važno, ne navodi sa istim lancem prenosilaca, nego dolazi sa novim, čime još više pojačava hadise iz prethodnih zbirki, čime potvrđuje vrijednost i značaj sopstvenog djela. Sunen je Ibn Madže podijelio na 32 knjige ("kitab") 1.500 poglavlja ("bab"). Uz to, ovo djelo poznato je po preciznom klasificiranju hadisa i hadiskih poglavlja. Poglavlja u ovoj zbirci vrlo su kratka. Obično nisu duža od nekoliko redaka. Rijetka su poglavlja koja prelaze više od jedne stranice.[3]

Komentari Sunena[uredi - уреди]

Neki od najpoznatijih komentara Sunena su:

  • Komentar Kemaludina Muhameda ibn Musaa ed-Dimjerija eš-Šafija (umro 1430. god), djelo u pet tomova.
  • Komentar Ibrahima ibn Muhameda El-Halebija (umro 1463.).
  • Komentar "Misbahu zudžadže, šerh ala Sunen Ibn Madže", hafiza Dželaludina El Sujutija (umro 1533.).
  • Komentar "Kifajetul hadže fi šerhi Sunen Ibn Madže", Muhameda ibn Abdul Hadi El Sindija (umro 1760.)

Bošnjaci i Ibn Madžin Sunen[uredi - уреди]

Jedan od najvećih velikana hadiske nauke na prostorima BiH, Mehmed Handžić (1906.- 1944. god.)je započeo svoj komentar na arapskom jeziku na spomenuto djelo, nazvavši ga: "Izharul behadže bu šerhi Sunen ibn Madže". Pronašao ga je prof. dr Šefik Kurdić, u rukopisima Gazi-Husrevbegove biblioteke pripremajući doktorsku disertaciju iz oblasti izučavanja Hadisa u BiH od dolaska islama do kraja XX stoljeća. U tom radu značajan prostor pripada našem djela Mehmeda Handžića. Handžićev komentar sadrži 118 rukom pisanih, velikih listova. Prije komentara Handžić donosi dva poglavlja. U prvom poglavlju navodi Ibn Madžinu biografiju, a u drugom govori o njegovom Sunenu, gdje analizira hadise i piše o najosnovnijim detaljima tog djela. Nakon dva uvodna poglavlja, Handžić arapskim jezikom, počinje komentar djela. Završio je 38 poglavlja. Navodeći 39. poglavlje koje tretira abdest, iz "Kitabu taharet" (poglavlje o čistoći), stao je na 118. listu rukopisa. Nepoznato je radi čega je ovo djelo ostalo nedovršeno.

Reference[uredi - уреди]

  1. "El Fadlul mubin" El-Kasimi
  2. "Tehzibu tehzib" Ibn Hadžer
  3. "El Hadisu nebevi" Muhammed Lutfi Es-Sabag

Također pogledajte[uredi - уреди]