Rimsko-kineski odnosi

Izvor: Wikipedia
Rimsko Carstvo i Kina pod vlašću dinastije Han su se nalazile na suprotnim krajevima Eurazije.

Rimsko-kineski odnosi, odnosno odnosi između rimske države (Rimsko Carstvo) na jednoj, te kineske države pod dinastijom Han na drugoj strani, nikada nisu bili neposredne prirode. Teritorije oba entiteta su se od 1. vijeka pne. do 2. vijeka stalno približavale jedna drugoj, što zbog rimske ekspanzije na Bliski Istok, što zbog kineske ekspanzije u Centralnu Aziju. Međutim, one se nikada nisu spojile, a za što je najvažniji razlog postojanje relativno snažnih država kao što što su Partsko i Kušansko Carstvo koje su Rimljanima i Kinezima pružile uspješni otpor. Dok su Rimljani i Kinezi znali za međusobno postojanje, velike geografske razdaljine, te logistički, bezbjednonosni i drugi problemi vezani uz takva putovanja su priječili neposredni kontakt, odnosno njegovo stalno održavanje; s druge strane se on održavao posredno preko razvijena trgovine, odnosno raznih dobara koja su zahvaljući Putu svile dolazila sa zapada na istok i obrnuto. Jedini koliko-toliko dokumentirani diplomatski kontakt dva entiteta se zbio godine 166. za vrijeme vladavine cara Huana primio izaslanika rimskog cara "Antonina" (koji je mogao biti Antonin Pije ili Marko Aurelije). Rimljani su u tom periodu za Kinu koristili naziv Seres ("zemlja svile"), dok su Kinezi za Rim koristili izraz "Daqin".

Od 1950-ih je određenu popularnost stekla hipoteza prema kojoj se mali broj rimskih legionara, zarobljenih od strane Parta u bitci kod Kare 53. pne. naselio u današnjoj Kini, odnosno današnjem selu Liqian čiji su stanovnici - koje odlikuje za Kineze nekarakteristično zelena boja očiju - njihovi navodno potomci. Ona je u posljednje vrijeme djelomično potkrijepljena DNK analizama koji ukazuju na evropsko porijeklo. [1][2]

Izvori[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]