Rimski građanski ratovi

Izvor: Wikipedia

U historiji Drevnog Rima je bilo mnogih oružanih sukoba među njegovim građanima, ali su oni kojima historičari - bilo antički, bilo suvremeni - daju karakter građanskog rata obično datiraju od 1. vijeka pne.. U užem smislu se pod izrazom rimski građanski ratovi smatraju sukobi u posljednjim decenijama Rimske Republike, i to zato što su, za razliku od kasnijih građanskih ratova svedenih na borbu za carsko prijestolje, imali mnogo izraženiju ideološku komponentu, odnosno vođeni su zbog različitih gledišta o tome kakva bi rimska država trebala biti. Ponekad se i ustanci robova u 2. i 1. vijeku pne. također vode po rimske građanske ratove.

Dolje je naveden njihov popis.

Kasna Republika[uredi - уреди]

Rimsko Carstvo[uredi - уреди]

Pobjeda Oktavijana nad Markom Antonijem je dovela do konsolidacije novog režima poznatog kao principat, čije su institucije u sljedeća dva i pol vijeka rimskoj državi donijele dugotrajnu stabilnost. Iako političko nasilje nikada nije u potpunosti nestalo iz Rima, dugotrajni i iscrpljujući građanski ratovi su postali stvar prošlosti, te je taj period kasnije poznat kao pax romana ("rimski mir"), tokom koga su oružani sukobi u pravilu bili ograničeni na rimska granična područja i udaljene provincije, dok je ostatak Carstva uglavnom uživao prosperitet. Jedini izuzetak je bila tzv. Godina četiri cara (68/69), odnosno oružani sukobi nakon smrti cara Nerona. Međutim, oni su završili vrlo brzo, te je sljedeći vijek Rim nastavio uživati u miru pod dinastijom Flavijevaca i tzv. Pet dobrih careva.

Taj je period završio ubistvom cara Komoda 193. nakon koga će građanski ratovi postati postati sve češći i nastaviti se do propasti Carstva u 5. vijeku. To su bili:

Reference[uredi - уреди]

  • Kohn, George Childs, 'Dictionary of Wars, Revised Edition' (Checkmark Books, New York, 1999)