Islandski jezik
| Islandski jezik íslenska |
|
| Države govorenja: |
Island, Danska, dijelovi Kanade (Manitoba) |
| Regije govorenja: |
Uglavnom Sjeverna Europa |
| Broj govornika: | 300.000 |
| Rang: | - |
| Klasifikacija: | indoeuropski germanski |
| Službeni status | |
| Služben u: | Islandu |
| Regulatori: | Íslensk málstöð ("Institut za islandski jezik") |
| Jezični kôd | |
| ISO 639-1: | is |
| ISO 639-2: | ice (B) / isl (T) |
| SIL | ICE |
| Vidi također: Jezik | Popis jezika | |
Islandski jezik pripada severnoj (skandinavskoj) grupi germanskih jezika.Govore ga stanovnici Islanda i manje grupe islandskih iseljenika (oko 300.000 ljudi). Nastao je izolovanim razvojem od jezika Norvežana koji su od IX veka naseljavali Island. Sadrži znatan broj keltskih elemenata koje su donele grupe doseljenika sa Britanskih ostrva.
U nastanku jezika obično se razlikuju četiri faze: arhaična, klasična, srednja i moderna. Do XII veka je bila Arhaična, od polovine XII do polovine XIV veka klasična, do polovine XVI veka je bila srednja, a modrena počinje 1540. prevodom Biblije Guðbrandur Þorláksson Spomenici arhaičnebaze sačuvali su veliki broj staronordijskih elemenata, značajnih za uporedno izučavanja germanskih jezika.
Savremeni islandski jezik sačuvao je dosta arhaičnih crta. u deklinaciji imenskih reči sačuvana su 4 padeža, 2 broja i 3 roda. Postoji veliki broj nastavaka na glagolske oblike. Karakteristika savremenog islandskog jezika je da skoro nema nikakvih posuđenica ni internacionalizama jer za svaki novi ili uvedeni pojam stvara se „čista“ islandska reč.
 Uključite se i pomozite Wikipediji proširujući ovaj članak! |
