Demografija Pakistana

Izvor: Wikipedia
Demografija Pakistana, broj stanovnika u hiljadama

Za Pakistan se procenjuje da ima preko 166 miliona stanovnika u 2006. Predstavlja šestu državu na svetu po broju stanovnika. Od 1951. do 1998. gradsko stanovništvo Pakistana se povećalo sedam puta. Pakistan je 1951. imao samo 33 miliona stanovnika. Tako dramatičan rast ipak pokazuje znakove usporavanja. Natalitet u Pakistanu je 34 promila, a mortalitet je 10 promila. Stopa prirodnog priraštaja je 24 promila. Urdu je nacionalni jezik iako je materinji jezik za samo 8% stanovništva, a engleski je službeni jezik, koji se koristi u ustavu, biznisu i na većini univerziteta. Pandžabi govori 60 miliona , ali nije priznat za službeni jezik.

Istorija broja stanovnika
Popis Stanovništvo  % Gradskog

1951 33,816,000 17.80%
1961 42,978,000 22.46%
1972 65,321,000 25.40%
1981 84,254,000 28.28%
1998 130,580,000 32.51%

Etničke grupe[uredi - уреди]

Najveći broj Pakistanaca pripada indo-arijskoj etničkoj grupi. Postoji i značajan broj pripadnika iranskih naroda i manji broj dravidskih naroda. Te tri velike etničke grupe se dele na veliki broj naroda. Pendžabi čine 44% stanovništva . Paštuni čine 15%, Sindi 14%,a Serajki 10,5%. Ostali narodi koji čine značajan procenat su: Muhadžiri sa 7,6%, Baludžistanci sa 3,6%. Postoje još mnogi narodi u Pakistanu. Tokom sovjetske invazije Afganistana u Pakistan je došlo oko 5 miliona afganistanskih izbeglica, a 3 miliona se još uvek nalazi u Afganistanu.

Najveće etničke grupe u Pakistanu i okolnim područjima 1980

Religije[uredi - уреди]

Popis stanovništva je pokazao da 97% stanovništva čine muslimani. Muslimani su podeljeni u različite sekte ili grupe.

Gotovo svi pakistanski suniti pripadaju Hanafi sekti, koja se deli na Barevi i Deobandi sektu. Postoji i manjina sunita iz Hanbali sekte, koju predstavlja Vahabi sekta i Ahl Hadit sekta. Razlike među sunitskim sektama su veoma male.

U Pakistanu postoje i male nemuslimanske verske grupe:hrišćani, jevreji, hindusi, siki, zoroastrejci i drugi.

Jezici[uredi - уреди]

Urdu je nacionalni jezik, a engleski je službeni jezik, koji se koristi u ustavu, biznisu i na većini univerziteta. pandžabi govori 60 miliona , ali nije priznat za službeni jezik. Gotovo svi pakistanski jezici pripadaju indo-evropskoj grupi jezika. Urdu je postao nacionalni jezik iako njime govori tek 8% stanovništva kao materinjim jezikom. Ipak urdu je postao jezik nacionalnog jedinstva. Urdu je po poreklu islamska verzija hindi jezika, koji se govorio vekovima u okolini Delhija i poznat je kao zapadni hindi. Piše se po modifikovanom obliku arapskog alfabeta. Njegov osnovni indijski vokabular obogaćen je pozajmicama iz arapskog, persijskog, engleskog i drugih indijskih jezika. Urdu je vukao inspiraciju iz persijske književnosti. Urdu je postao službeni jezik 1835. Po popisu stanovništva u Pakistanu sledeći jezici su materinji jezici

  • pandžabi 44% stanovništva
  • paštu 15% stanovništva
  • sindski 14% stanovništva
  • siraiki 11% stanovništva
  • urdu 8% stanovništva
  • baludžistanski 4% stanovništva

Većina Pakistanaca govori ili razume dva ili više jezika.