Aritmija

Izvor: Wikipedia
Srčana aritmija
Klasifikacija i spoljašnji resursi
ICD-10 I47. - I49.
ICD-9 427
DiseasesDB 15206
MedlinePlus 001101
MeSH D001145

Aritmija je nenormalni srčani ritam, a obično uključuje nepravilnosti u frekvenciji i redosledu što se može jasno videti na EKG-u. Naziv aritmija nije pravilan jer doslovno prevedeno znači "bez ritma" - umesto reči "aritmija" podesniji bi bio naziv "disritmija", međutim on se ne koristi nego se koristi naziv aritmija. Sve aritmije, a pogotovo one hronične mogu biti opasne. Nepravilnim radom srca ono ne obavlja svoju funkciju zadovoljavajuće, što šteti organizmu, a osim toga, srce se opterećuje, ugrožava samo sebe i može doći do razvoja ozbiljnijeg oštećenja srčanog mišića. Hronična aritmija može oštetiti i oslabiti srčani mišić.[1][2]

Etiologija[uredi - уреди]

Aritmije nastaju zbog nenormalnog stvaranja ili provođenja impulsa. Mogu se javiti i kod normalnog zdravog srca - ektopički udarci, atrijske fibrilacije, ventrikularne i supraventrikularne aritmije mogu se javiti i kod potpuno zdravih ljudi. Aritmije mogu uzrokovati psihološki uzroci, bolest ili neki lekovi. Aritmija može biti tahikardija tj. ubrzani rad srca, obično iznad 100 otkucaja u minuti, ili usporenje rada srca koje se zove bradikardija, a počinje kada se brzina rada srca smanji ispod 60 otkucaja u minuti. Normalni uzroci tahikardije su emocionalna uzbuđenost, telesni napor, groznica ili stres. Bradiaritmija se normalno pojavljuje tokom sna. Najčešća bolesna stanja koja uzrokuju aritmije su akutni infarkt srca (80%) i angina pektoris ili neko drugo oštećenje srčanog tkiva. U suštini bilo kakvo oštećenje srčanog tkiva ili promene u sastavu elektrolita srca mogu izazvati promenu srčanog ritma. Hipertireoza, hipotireoza, hipoadrenalinizam, hiperkalemija, hipokalemija i drugi elektrolitski poremećaji pogoduju aritmiji. Takođe, aritmiju može izazvati anestezija, a 25% pacijenata koji uzimaju srčane glikozide imaju aritmije. Neki lekovi, poput srčanih glikozida, simpatolitika ili parasimpatomimetika mogu promeniti brzinu rada srca, bilo zbog izravnog učinka na srčano tkivo, bilo preko živčanog sustava. Takođe, brojni lekovi mogu izazvati aritmije, a takve lekovima izazvane aritmije mogu biti i po život opasne.

Aritmija može predstavljati gubitak normalne komunikacije između atrijskog provodnog sistema i ventrukula. Zbog činjenice da su atriji električno izolovani od ventrikula i povezani su samo AV spojem, atriji mogu ući u tahikardiju bez poremećaja rada ventrikula. Često se upotrebljavaju pojmovi ventrikulske i supraventrikulske aritmije. Ventrikulske aritmije dolaze iz ventrikula, a supraventrikulske dolaze iz dela srca iznad ventrikula, bilo iz atrija ili AV čvora.

Reference[uredi - уреди]

  1. Sandra Atwood, Cheryl Stanton, Jenny Storey Davenport (July 2, 2008). Introduction to Basic Cardiac Dysrhythmias (4th ed. izd.). Mosby/JEMS. ISBN 0323052258. 
  2. Gail Walraven (June 6, 2005). Basic Arrhythmias (6 ed. izd.). Prentice Hall. ISBN 0131175912. 

Vanjske veze[uredi - уреди]